ด้วยประสบการณ์จากการเก็บกุญแจดอกแรกไว้ก่อนหน้า เย่อวิ๋นเฟยจึงใจเย็นมากขึ้นเมื่อเก็บกุญแจดอกที่สอง
พลังวิญญาณอันกว้างใหญ่ไพศาลไหลบ่าปล่อยออกมาจากกุญแจดอกนั้นไม่ขาดสาย โจมตีเข้าที่ร่างกายและวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
พลังวิญญาณและกฎแห่งวิญญาณที่บรรจุอยู่ในกุญแจดอกนี้ล้วนสืบทอดมาแต่ยุคโบราณ ระดับจึงสูงเป็นล้ำ วิญญาณเผ่าธรรมดาที่มาถึงที่แห่งนี้แทบไม่กล้าเข้าใกล้เลย
แม้แต่บรรดาผู้สูงส่งราชวงศ์แห่งวิญญาณเผ่าถึงกับมาที่นี่ ก็ยังต้องปะทะพลังกันกับพลังภายในกุญแจดอกนี้อยู่หลายรอบ จึงจะมีโอกาสปราบกุญแจดอกนี้ลงได้
แต่สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้วกลับง่ายดายกว่ามาก เพราะขณะนี้ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยได้เกิดปฏิกิริยาขึ้นแล้ว มันระบำส่ายกิ่งสีมรกตนับพันนับหมื่นออกมาอย่างกรูกัน เปรียบเสมือนลูกธนูสีเขียวยาวดอกแล้วดอกเล่า พุ่งเร็วเข้าใส่พลังวิญญาณโบราณอันสูงส่งเหล่านั้น
แล้วก็เหมือนกลายเป็นหลอดดูดสีเขียวราวหนึ่ง ดูดซับพลังวิญญาณโบราณอันสูงส่งเหล่านั้นเข้ามาไม่ขาดสาย ในที่สุดกลายเป็นแหล่งพลังของต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณ
พลังของต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณย่อมเป็นส่วนหนึ่งของพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยอยู่แล้ว เพราะต้นไม้นี้ถูกเย่อวิ๋นเฟยฝากเลี้ยงไว้ในทะเลวิญญาณ ผ่านการบ่มเพาะมายาวนาน มันจึงผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์แบบกับวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยมาช้านาน
เมื่อต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณเข้าร่วม พลังวิญญาณที่ปล่อยออกมาจากกุญแจดอกนั้น ก็ไม่อาจสร้างภัยคุกคามใดแก่เย่อวิ๋นเฟยอีก
และกุญแจดอกนั้นก็ค่อย ๆ กลายเป็นอ่อนโยนขึ้นเรื่อย ๆ
"กุญแจดอกนี้พอเจอต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณแล้วดูจะอ่อนโยนลงมาก ครั้งก่อนก็เช่นกัน ดูเหมือนต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณจะกดพลังภายในกุญแจดอกนี้ได้"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็ปราบกุญแจดอกนี้ได้อย่างสมบูรณ์ แล้วเก็บมันไว้
ส่วนพลังวิญญาณโบราณอันสูงส่งที่บรรจุอยู่ในกุญแจ ก็มีจำนวนมากพอสมควรที่กลายเป็นพลังของต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณไปแล้ว
ซ่า ๆ……
ขณะนี้ผู้เข้มแข็งแห่งวิญญาณเผ่าจำนวนมหาศาลได้เข้ามายังมหาสมุทรแห่งนี้แล้ว กำลังค้นหากันไปมาท่ามกลางสายน้ำ