เย่อวิ๋นเฟยพบว่าความแข็งแกร่งของวัวตัวนี้ยิ่งใหญ่กว่าหนูตัวนั้นเสียอีก หมัดของตนแม้จะสามารถตีวัวถอยไปได้ แต่ระยะที่มันถอยกลับไม่ไกลนัก แถมหมัดของเย่อวิ๋นเฟยเองก็ถูกแรงปะทะสะเทือนให้ถอยห่างออกมาช่วงหนึ่ง
"เรื่องอะไรกัน
วัวเฒ่า แม้แต่เจ้าก็ยังสู้เจ้าเด็กนี่ไม่ได้หรือ เจ้ายังไม่ได้ออกแรงจริงหรือเปล่า"
หนูตัวนั้นเมื่อเห็นวัวถูกสะเทือนถอยไปก็ตกใจยิ่ง แล้วร้องขึ้นมา
ควายน้ำตัวนั้นลืมตาวัวกว้าง เปล่งเสียงคำรามโกรธเกรี้ยว แล้วก้มสี่ขาลงยันพื้น พุ่งทะยานกลิ้งเข้าปะทะเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง
เขาวัวสองข้างที่ส่องประกายวาววับเสมือนคมดาบสองเล่มสีทึบ ฉีกม่านอวกาศให้แตกออกโดยตรง ทิ้งรอยแยกมืดมนของอวกาศเอาไว้
"เฮ้! น่าสนใจจริง!"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงพลังที่วัวปล่อยออกมา จิตสู้ของเขาจึงลุกโชนขึ้นทันที ก้าวย่างเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วฟาดหมัดออกไป
โดมเสียงดังสนั่น หมัดของเย่อวิ๋นเฟยปะทะเข้ากับศีรษะของวัว เสียงกระแทกทุ้มหนักดังขึ้น
หมัดนี้เย่อวิ๋นเฟยใช้แรงยิ่งกว่าเดิม แน่นอนว่าวัวตัวนั้นก็ใช้แรงมากขึ้นเช่นกัน ณ วินาทีที่การโจมตีของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ผืนฟ้าดินส่วนนี้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงแผ่กระจายออกไปทั่วทุกทิศ ทำให้ผืนแผ่นดินนี้ฝุ่นทะยานขึ้นฟุ้งกระจาย บดบังท้องฟ้าในทันที
แล้ววัวตัวนั้นก็ถูกสะเทือนถอยไปอีก สั่นเซจนแทบจะยืนไม่อยู่
ศีรษะของมันโดนเย่อวิ๋นเฟยตีต่อเนื่องสองหมัด เริ่มรู้สึกมึนงงตาลาย
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยครั้งนี้กลับถูกสะเทือนถอยไปสองก้าว แววตาแสดงความประหลาดใจออกมา
"ความแข็งแกร่งของวัวตัวนี้มันมากเกินไปแล้ว!
แม้แต่ท่านเจ้าก็ยังถูกมันสะเทือนถอยไป!"
หูเมี่ยวร้องขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
หูเมี่ยวรู้ดีว่าพลังกายของเย่อวิ๋นเฟยนั้นบิดเบี้ยวปกติมนุษย์เพียงใด ตอนนี้กลับถูกควายน้ำตัวหนึ่งสะเทือนถอย พูดออกไปใครจะกล้าเชื่อ
เพราะแม้แต่เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์ก็ยังไม่อาจสะเทือนถอยเย่อวิ๋นเฟยได้ แต่ตอนนี้วัวธรรมดาที่เดินมาเจอโดยบังเอิญกลับทำได้ ย่อมเป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงจริงจัง
"เจ้านี่กลัวแล้วสินะ?
วัวเฒ่า ขึ้นไปอีก ฆ่าเจ้าตัวนี่ซะ
เมื่อกี้มันตีข้าไปหลายหมัด ต้องช่วยข้าล้างแค้นให้ได้"