เย่อวิ๋นเฟยศึกษาแผนผืนนั้นอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายรอบ
ในเวลาเดียวกัน เขาเปรียบเทียบแผนผืนนี้กับแผนที่อีกผืนในทะเลวิญญาณ
ภายในแผ่นหยกที่เจินเสวียนจื่อทิ้งไว้ มีแผนผังระบุตำแหน่งที่ซ่อนหอเทียนเต้าโดยละเอียด
แผนผืนนั้นถูกเขาสลักประทับไว้ในทะเลวิญญาณแล้ว
"ดูท่าแล้ว ที่ซ่อนหอเทียนเต้าของเจินเสวียนจื่อ ไม่ได้อยู่ในแดนเทพดับสูญ"
หลังจากเปรียบเทียบแผนผังทั้งสอง เย่อวิ๋นเฟยก็สรุปได้เช่นนี้
"เราไปเดินดูให้ทั่วอีกหน่อยเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยประทับแผนที่ในแผ่นหยกที่นักพรตผู้นั้นมอบให้ลงในทะเลวิญญาณ จากนั้นก็เก็บแผ่นหยกพร้อมเอ่ยปาก
ในแผนผืนนี้ นักพรตผู้นั้นทำเครื่องหมายพิเศษไว้หลายสิบแห่ง เห็นได้ชัดว่า สถานที่ที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ล้วนเป็นจุดที่อันตรายอย่างยิ่ง
เย่อวิ๋นเฟยหาตำแหน่งของเทือกเขาลึกลับตรงหน้าได้จากแผนผืนนี้
ภายในเทือกเขาลึกลับนี้มีจุดที่ถูกทำเครื่องหมายไว้กว่าสิบแห่ง!
กล่าวได้ว่า สถานที่ที่อันตรายที่สุดในเขตแดนเล็กแห่งนี้ ครึ่งหนึ่งคับคั่งอยู่ในเทือกเขานี้!
เมื่อมีแผนผืนนี้ เย่อวิ๋นเฟยเชื่อว่า ขอเพียงหลีกเลี่ยงจุดสิบกว่าแห่งนั้นได้ ก็น่าจะไม่เกิดปัญหาอันใด
ดังนั้น หลังจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงพาหูเมี่ยวและคนอื่นๆ เดินทางต่อไปในเทือกเขา
ตลอดทาง พวกเขาพบเจอภยันตรายต่างๆ นานา โชคดีที่ตื่นเต้นแต่ไม่เป็นอันตราย ทั้งยังได้ของวิเศษจำนวนหนึ่ง
ระหว่างทาง ยังพบเจอจุดอัปมงคลที่นักพรตผู้นั้นทำเครื่องหมายในแผนที่อีกหลายแห่ง ทุกครั้งที่พบสถานที่เหล่านี้ เย่อวิ๋นเฟยจะอ้อมหลีกจากระยะไกลทันที!
หลายวันต่อมา
ทันใดนั้น ภูมิประเทศเบื้องหน้ากลับเปิดโล่ง ปรากฏเป็นที่ราบกว้างใหญ่