"อะไรนะ?
นางพญาไฉ่เฟิง เจ้าไม่อาจรับรู้ถึงร่างหลักของเจ้าได้หรือ?"
อาจารย์ใหญ่เสวียนหลงถึงกับตกใจยิ่งนัก
โดยทั่วไปแล้ว ในระยะที่ใกล้ขนาดนี้ ร่างแยกย่อมต้องสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของร่างหลักอย่างแน่นอน
"พวกเราลองไปดูกันเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยและสหายอีกสองคนก็เดินเข้าไปในหุบเขาเบื้องหน้า
"อยู่ตรงตำแหน่งนี้ ข้าจะขุดเอง!"
อาจารย์ใหญ่เสวียนหลงพุ่งเข้าไปยังพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงสู่พื้นดิน
"ระวัง!
อันตราย!
พวกเรารีบไป!"
เย่อวิ๋นเฟยใจเต้นวูบหนึ่ง จู่ ๆ ก็ตะโกนก้องขึ้น พร้อมกับปลายแขนเสื้อปัดออกไป พาอาจารย์ใหญ่เสวียนหลงและไฉ่เฟิง ทะยานออกจากหุบเขาชั่วพริบตา
ครืนครั่น...
เพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน หมอกสีทองหนาทึบก็พลุ่งพล่านออกมา แล้วร่างสีทองมากมายก็พุ่งออกมาจากหมอกนั้น กลับกลายเป็นสิ่งมีชีวิตทรงร่างมนุษย์สีทองทั้งนั้น ร่างใหญ่โตมโหฬาร ราวกับหล่อหลอมด้วยทองคำบริสุทธิ์ แข็งแกร่งหนาแน่นยิ่งนัก แผ่แรงกดดันอันน่ากลัวออกมา
"พวกนี้... น้องชาย พวกนี้หรือที่เจ้าว่าคือชนเผ่าทองฟ้า?"
อาจารย์ใหญ่เสวียนหลงและไฉ่เฟิงเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตสีทองเหล่านั้น ก็ถึงกับหน้าซีดตกใจยิ่งนัก
"อาจเป็นเช่นนั้น
ระวัง เผ่าทองฟ้าเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งยิ่งนัก!"
เย่อวิ๋นเฟยสีหน้าเคร่งขรึม พยักหน้า แล้วกำชับขึ้น
ตูมตาม...
ระหว่างที่พูดกันอยู่นั้น สิ่งมีชีวิตสีทองทั้งหลายก็พุ่งทะยานเข้ามา ร่างกายของสิ่งมีชีวิตสีทองเหล่านี้แข็งแกร่งน่ากลัว ทั้งยังทรงพลังไร้ขีดจำกัด ผ่านไปที่ใด ก็กระแทกมิติให้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง