ครืน...
พลังวิญญาณที่เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยออกมาปะทะเข้ากับพลังวิญญาณของหกผู้เชี่ยวชาญขั้นกึ่งจักรพรรดิพร้อมกัน เพียงชั่วพริบตาก็ทำให้ห้วงมิติหนึ่งสั่นสะเทือนจนพังทลาย ก่อให้เกิดผลลัพธ์อันน่าสะพรึงกลัว
พลังวิญญาณอันไร้ขอบเขตแผ่กระจายไปทั่วสารทิศ สิ่งมีชีวิตมากมายที่หลบไม่ทันถูกสั่นสะเทือนจนตายคาที่ในทันที
การต่อสู้ระดับกึ่งจักรพรรดิช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก สิ่งมีชีวิตทั่วไปเพียงโดนคลื่นพลังแผ่วเบาก็ต้องพบจุดจบอันหายนะ
"น่ากลัวเกินไป รีบหนีเร็วเข้า!"
เหล่าสิ่งมีชีวิตโดยรอบต่างตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ พากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างสุดชีวิต
เหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟยไม่รู้สึกอะไรเลยเพราะมีเย่อวิ๋นเฟยคอยปกป้อง
"เป็นไปได้อย่างไร พลังวิญญาณของเจ้าหมอนี่กลับแข็งแกร่งปานนี้ สามารถต้านทานการโจมตีร่วมของพวกเราหกคนได้!"
ผู้เชี่ยวชาญขั้นกึ่งจักรพรรดิของเผ่ามังกรพ่นน้ำคนหนึ่งอุทานด้วยความตกใจ
ยอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิอีกห้าคนที่เหลือก็พากันไม่อยากเชื่อสายตา
ขั้นกึ่งจักรพรรดิระดับต้นกลับมีพลังวิญญาณแข็งแกร่งเพียงนี้!
"ข้ากล่าวไว้แล้ว กล้าลงมือก็จะสังหารหลานชายเจ้าเสียทันที ทว่าเจ้าที่ลงมืออยู่ดี
ไม่ทราบว่าอย่างไรดีนะ
หลานชายของเจ้า...ต้องตาย"
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ ส่งมารดาและเสี่ยวเฟยเข้าไปในหอเงามายาทันที จากนั้นยกเหมียวฮ่าวหยูขึ้นมา เอ่ยด้วยเสียงเย็นชา
"สัตว์เดรัจฉาน เจ้ากล้าดีอย่างไร!"
องค์รัชทายาทใหญ่คำรามด้วยความโกรธแค้น
"ข้ากล้าสิ"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
"ท่านปู่ ช่วยข้าด้วยเร็ว!
เจ้าหมอนี่ เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้น..."
เหมียวฮ่าวหยูสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าอันหนาแน่นที่เย่อวิ๋นเฟยแผ่ออกมา ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง ร้องตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง
พึ่บ!
ยังไม่ทันที่เหมียวฮ่าวหยูจะพูดจบ ฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟยสั่นสะเทือน พลังปราณอันน่าสะพรึงกลัวหนึ่งสายบดขยี้เขาให้แหลกสลาย กลายเป็นละอองเลือด วิญญาณดับสูญ
"เจ้าฆ่าหลานชายข้า สมควรตาย!
ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่นอน!"
องค์รัชทายาทใหญ่เห็นหลานชายตายต่อหน้าต่อตา ดวงตาแทบถลนออกมา คำรามด้วยความแค้นเคือง
"ฮึฮึ...