เปรี้ยง...
เงาร่างเทพสงครามขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหลังฉินอัน ปลดปล่อยพลังอันน่ากลัวหลั่งไหลเข้าสู่ตัวฉินอัน ทำให้พลังของฉินอันพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
พร้อมกันนั้น ยังมีออร่าแปลกประหลาดบางอย่างแผ่กระจายออกมาจากเทพสงครามองค์นั้นไม่หยุด อาณาเขตโดยรอบหลายสิบลี้ราวกับกลายเป็นดินแดนของเขา!
“วิชาอะไรกัน?”
มองดูเทพสงครามเบื้องหลังฉินอัน ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึงเป็นอย่างมาก
เพราะเทพสงครามองค์นั้นปลดปล่อยออร่าแปลกประหลาดออกมา สร้างแรงกดดันให้ผู้คนมากเกินไป
แม้แต่ลวี่อูเทียน จ้าวแห่งทวยราคะ และผู้นำตระกูลซูต่างก็ตกใจในใจ
“จ้าวทวยราคะ วิชานี้เป็นวิชาของสำนักทวยราคะพวกเจ้าหรือ?”
ลวี่อูเทียนถามขึ้น
“ไม่ใช่
วังทวยราคะของพวกเราไม่มีวิชาเช่นนี้
ไม่รู้ว่าฉินอันไปเรียนรู้มาจากที่ไหน”
จ้าวแห่งทวยราคะส่ายหน้า
จู่ๆ เขาก็พบว่าศิษย์สายตรงคนโปรดของตัวเองผู้นี้ดูเหมือนจะซ่อนความลับอะไรบางอย่างไว้!
“ที่แท้ก็คือวิชามารแขนงหนึ่ง หากข้าจำไม่ผิด นี่ควรเรียกว่าคัมภีร์กลืนกินสวรรค์ สร้างขึ้นโดยปีศาจเฒ่ากลืนฟ้าผู้โด่งดังแห่งแดนปีศาจในอดีต พลังทำลายล้างไม่เลว
น่าเสียดาย ที่มนุษย์ฝึกวิชาปีศาจเช่นนี้ พลังทำลายล้างจะลดลงอย่างมาก
ฉินอัน เจ้าเพื่อฝึกวิชาปีศาจเช่นนี้ คงกลืนกินผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีไปไม่น้อยสินะ ไม่เช่นนั้นกำลังของเจ้าคงไม่เพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้”
เย่อวิ๋นเฟยมองเทพสงครามเบื้องหลังฉินอันหนึ่งที ก็จำวิชาปีศาจในตำนานนี้ได้ทันที เอ่ยปากพูดขึ้น
“คัมภีร์กลืนกินสวรรค์อะไรกัน พูดเหลวไหลสิ้นดี!
นี่มันคัมภีร์ศึกกลืนสวรรค์ต่างหาก!”
ฉินอันได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ก็อดโกรธไม่ได้
ช่วงที่ผ่านมาเขากลืนกินผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีไปในสำนักทวยราคะไม่น้อยจริงๆ
ผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีเหล่านั้นล้วนเป็นมือฉมังของสำนักทวยราคะ ทว่ากลับหายตัวไปอย่างลึกลับทีละคน เรื่องนี้จ้าวแห่งทวยราคะถึงกับสั่งให้สืบสวนเรื่องใหญ่โต