"ยาเม็ดประสาทมั่นคง!"
บรรพชนแห่งตระกูลหยางมองขวดหยกกว่าสิบใบที่เย่อวิ๋นเฟยส่งมอบไว้เบื้องหน้า ก็ไม่อาจห้ามใจให้อึ้งกังขา
"ใช่แล้วผู้อาวุโส นี่คือยาเม็ดประสาทมั่นคง จะทำให้ร่างวิญญาณของพวกท่านมั่นคง ไม่ถูกรบกวนจากสภาพแวดล้อมและมิติรอบด้าน"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"พวกเจ้าทุกคนจงรับประทานมันลงไปซะ นี่คือยาเม็ดประสาทมั่นคง"
บรรพชนแห่งตระกูลหยางครุ่นคิดชั่วใจ แล้วโบกราวีแขนเสื้อ ดึงยาเม็ดทั้งหมดเบื้องหน้าออกมา แบ่งส่งไปไว้เบื้องหน้าคนแห่งตระกูลหยางทุกคน แล้วจึงเอ่ยขึ้น
"ยาเม็ดประสาทมั่นคง!"
เหล่าคนแห่งตระกูลหยางจ้องมองเม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ที่บินลอยมาหยุดเบื้องหน้าตน ๆ ต่างลังเลอยู่ชั่วขณะ เพราะต่างเห็นตาเห็นตัวว่าเม็ดยาเหล่านี้คือสิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยหยิบออกมา — ยาเม็ดที่เทพสวรรค์คนหนึ่งหยิบออกมา จะมีพลังมากเพียงใดกัน?
"รับประทานมันลงไปเถิด ท่านชายเย่มีเจตนาดี ยาเม็ดเหล่านี้ย่อมเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าอย่างแน่นอน"
บรรพชนแห่งตระกูลหยางเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินคำของบรรพชน เหล่าคนแห่งตระกูลหยางจึงต้องกลืนเม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ที่ส่งมาเบื้องหน้าลงไป แล้วเริ่มบำเพ็ญระลอยมัน
ไม่ช้า เม็ดยาศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นก็ถูกเหล่าคนแห่งตระกูลหยางกลืนกินและระลอยเสร็จสรรพ
จากนั้นคนแห่งตระกูลหยางที่ล้มลงแน่นิ่งอยู่ที่นั่นก็เริ่มลุกขึ้นยืน
"อ๊ะ? บรรพชน หมอนั่นดูเหมือนไม่เวียนศีรษะแล้ว มิติรอบตัวก็ดูเหมือนจะไม่หมุนวนอีกต่อไป ยาเม็ดนี่ดูเหมือนจะได้ผลจริงด้วย"
ศิษย์แห่งตระกูลหยางที่แต่ก่อนแน่นิ่งอยู่พื้นลุกขึ้นไม่ได้ ตะโกนขึ้นอย่างดีใจ
"จริง หมอนั่นก็ไม่เวียนศีรษะแล้ว ยาเม็ดเหล่านี้ได้ผลเหลือเกิน"
จากนั้นคนแห่งตระกูลหยางที่ล้มลงอยู่ก่อนหน้านี้ก็พากันตะโกนขึ้นอย่างดีใจ "ได้ผลถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"
เมื่อได้ยินคำของเหล่าสมาชิกตระกูลหยางที่รับประทานยาก่อน คนแห่งตระกูลหยางที่ยังไม่ได้กลืนยาต่างทั้งตกตะลึงทั้งดีใจ
แม้แต่บรรพชนแห่งตระกูลหยางก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง