“เอสารหวงกู่เหล่านี้มีพลังชีวิตมหาศาลน่าทึ่ง”
หนอนไหมมังกรเขาทองเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยผ่านเสียงสื่อจิต
เย่อวิ๋นเฟยได้มอบขวดหนึ่งให้หนอนไหมมังกรเขาทองนำไปศึกษา ช่วงเวลานี้มันจึงอยู่ในหอเงามายาเพื่อค้นคว้าสารหวงกู่ตลอดมา
เผ่าพันธุ์ของมันมีความไวต่อของล้ำค่าทั้งปวงในโลกเป็นเลิศ สามารถสัมผัสได้อย่างแม่นยำถึงสรรพคุณและความแตกต่างของสมบัตินานัปการ
“มีสารหวงกู่เหล่านี้แล้ว แผลใดจะหนักหนาเพียงใด แม้กระทั่งก่อนถึงวาระสุดท้ายของความตายก็ยังช่วยชีวิตกลับมาได้
นี่คือสมบัติที่บรรจุพลังชีวิตเข้มข้นและชั้นสูงสุดที่ข้าพบมาทั้งชีวิต”
หนอนไหมมังกรเขาทองเสริมอีกว่า
“เช่นนั้นก็เก็บไว้เถิด ต่อไปใช้เป็นไพ่ลับพิทักษ์ชีวิต”
เย่อวิ๋นเฟยฟังแล้วพยักหน้าตอบ
ที่จริงแล้ว เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้มอบสารหวงกู่ที่ได้จากก้นทะเลให้เจ้าของโลงศพนั้นทั้งหมด แต่เก็บส่วนหนึ่งไว้เอง ลำบากลำบนลงไปก้นทะเลเพื่อเก็บสิ่งเหล่านี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เก็บไว้บ้างสำหรับตนเอง
“ยิ่งไปกว่านั้น สารหวงกู่ยังให้ประโยชน์มหาศาลต่อเผ่าพันธุ์ที่พึ่งการยกระดับสายเลือดเพื่อเพิ่มพลังอย่างพวกเรา มันสามารถชำระล้างร่างกายและสายเลือดของเรา ทำให้ภูมิและพลังของเราฝ่าฝืนขั้นได้อย่างรวดเร็ว”
หนอนไหมมังกรเขาทองเปิดปากอีกครั้ง
“เดิมเป็นเช่นนี้เอง งั้นเจ้ากับหูเมี่ยวก็รีบนำสารหวงกู่ไปใช้ซะ เร่งเพิ่มพลังของพวกเจ้าโดยเร็ว”
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินดังนั้นจึงรีบตอบทันที
“แต่สารหวงกู่มีจำนวนไม่มากนัก เราก็ไม่รู้ว่าต้องใช้มากเพียงใดจึงจะยกระดับสายเลือดได้
ถ้าสุดท้ายฝ่าฝืนขั้นไม่สำเร็จ จะไม่เป็นการเปลืองเปล่าหรือ”
หูเมี่ยวกล่าว
“ไม่เป็นไร ถึงพวกเจ้าจะใช้จนหมดก็ได้ ขอเพียงร่างกายและสายเลือดของพวกเจ้ายกระดับขึ้นก็พอ
ต่อจากนี้ศัตรูที่เราต้องเผชิญจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่เพียงข้าที่ต้องเพิ่มพลัง พวกเจ้าก็ต้องเพิ่มพลังเช่นกัน”
เย่อวิ๋นเฟยเสริมอีก
ถึงสารหวงกู่จะล้ำค่านัก เย่อวิ๋นเฟยก็ประเมินว่าคงไม่ได้ลงไปก้นทะเลหวงกู่อีกในเวลาอันสั้น ใช้ไปก็น้อยลง แต่หากทำให้สายเลือดของหนอนไหมมังกรเขาทองกับหูเมี่ยวยกระดับขึ้นได้ เขาย่อมไม่เสียดายแน่