ไม่ใช่เพียงเย่อวิ๋นเฟยเท่านั้น หนอนไหมมังกรเขาทอง ผู้อาวุโสฮุ่น และหวงซาง ต่างก็ใช้วิชาปิดผนึกของตนเพื่อผนึกผีวัฏสงสาร
หนอนไหมมังกรเขาทองกับผู้อาวุโสฮุ่นถนัดวิชาลับด้านมิติ ส่วนหวงซางเป็นนักบำเพ็ญปีศาจ คุ้นเคยกับสิ่งมืดมนทุกชนิดเป็นอย่างดี วิชานักบำเพ็ญปีศาจที่นางใช้จึงมีฤทธิ์กดข่มผีวัฏสงสารได้ด้วย
"เจ้ายังต้องถ่ายพลังงานเข้าไปในป้ายคำสั่งต่อไป กดข่มผีวัฏสงสารนี้ไว้ ไม่อย่างนั้นเมื่อมันหลุดพ้นออกมา พวกเราทุกคนย่อมไม่รอด"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับชายหนุ่มผ้าขาว
"รับทราบ!"
ชายหนุ่มผ้าขาวได้ยินคำของเย่อวิ๋นเฟยก็ตกใจ รีบทุ่มพลังงานทั้งหมดถ่ายเข้าไปในป้ายคำสั่งไม่หยุดหย่อน
ครู่ก่อนเขาได้เห็นความน่าสะพรึงของผีวัฏสงสารมาแล้ว จึงหวั่นเกรงว่าถ้ามันหลุดพ้นจริง ย่อมจะเกิดความยุ่งยากขึ้นอีก
ฮืม...
ป้ายวัฏสงสารเปล่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์พลันพัน บังเกิดพลังกดข่มอันทรงพลัง ยิ่งทำให้ผีวัฏสงสารไร้เรี่ยวแรงต่อสู้
ชั่วครู่ต่อมา ภายใต้การผนึกร่วมของเย่อวิ๋นเฟย ผู้อาวุโสฮุ่น และอีกหลายคน ผีวัฏสงสารในที่สุดก็ถูกผนึกสำเร็จ ขยับตัวไม่ได้อีกต่อไป
"ผนึกได้สำเร็จเสียที!
ผีวัฏสงสารตัวนี้ทรงพลังกว่าตัวที่พวกเราเคยเจอครั้งก่อนมากมายนัก!"
หนอนไหมมังกรเขาทองถอนใจโล่งอก กล่าวขึ้น
"เมื่อผนึกได้แล้ว งั้นของวิเศษสองชิ้นนี้ พวกเราก็ไม่ต้องอ้อมค้อมอะไรอีก"
หวงซางมองไปยังของวิเศษสองชิ้นที่ผีวัฏสงสารทิ้งไว้ กล่าวด้วยความตื่นเต้น
"ได้ ผู้อาวุโสหวง ดวงมณีนั้นเป็นของเจ้า ส่วนโม่หินนี้ข้าขอศึกษาก่อน
โรตารานี้ดูท่าจะใช้ปราบวิญญาณโดยเฉพาะ"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า โบกแขนเย็บ คว้าของวิเศษทั้งสองชิ้นมาไว้ในมือ แล้วส่งมณีสีดำนั้นให้แก่หวงซาง
"ใกล้ตายเหลือเกิน ผีวัฏสงสารในตำนานน่าสะพรึงจริง ๆ!
ท่านพี่ โชคดีที่ท่านมาถึงทันเวลาและลงมือช่วย มิฉะนั้นกระหม่อมต้องจบชีวิตอยู่ในมือผีวัฏสงสารตัวนี้แน่
ครู่นี้กระหม่อมแทบจะหลับไปแล้ว คงเป็นฝีมือผีวัฏสงสารที่ใช้วิชาอะไรบางอย่างกับกระหม่อม!"
ชายหนุ่มผ้าขาวยังไม่หายตกใจ จะไปสนใจของวิเศษสองชิ้นของผีวัฏสงสารก็หาไม่ เขาตบอกแล้วร้องออกมาด้วยความดีใจ
"มิได้เป็นอะไร ผีวัฏสงสารตัวนี้พวกเราสองคนช่วยกันปราบ"