สัตว์เทพเก้าหัวที่เย่อวิ๋นเฟยปล่อยออกมา ต่างล้วนมีพลังการรบในระดับเทพฟ้าแล้ว ณ บัดนี้ เมื่อสัตว์เทพเก้าหัวร่วมแรงกันผลักจักรโทเทม ที่ซึ่งจักรนั้นไปถึง เหล่าเทพฟ้าแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ต่างถูกตีกระจัดกระจาย ไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัส
“สัตว์เทพเก้าหัวนี่มันเรื่องอะไรกันแน่? น่าสะพรึงยิ่ง!”
เหล่าเทพฟ้าแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์เมื่อเห็นสัตว์เทพเก้าหัวผลักจักรยักษ์พุ่งชนเข้ามา ต่างตกใจจนรีบหลบฉากไปทุกราย
“หนูเอ๊ย! ข้าจะฆ่าเจ้าก่อน”
ณ ขณะนี้ เจ้าผู้คุมได้มองเห็นแล้วว่าความแข็งแกร่งของเย่อวิ๋นเฟยคือแกร่งที่สุด ดวงตาของเขาแวววาบระเบิด ประกอบมือเป็นอาถรรพ์อันแปลกประหลาด ภายในร่างพุ่งออกมาเป็นดาบยาวสีทมิฬแปดเล่ม รวมกับดาบสีทมิฬแปดเล่มก่อนหน้านั้น ประกอบกันเป็นกองยุทธ์ของวัตถุวิเศษที่มีดาบสีทมิฬถึงสิบหกเล่ม ม้วนพุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟย
ชั่ววูบถัดมา ดาบสีทมิฬทั้งสิบหกเล่มดูราวกับเปล่งแปลงเป็นมังกรดำยักษ์สิบหกตัว ต่างคำรามกึกก้อง พลังฆ่าฟ้าดิน
มังกรดำทุกตัวกางเล็บอ้าปาก พลังอันน่าขนลุก
เย่อวิ๋นเฟยหมัดซ้ายกระแทกออกไปด้านหน้า ใช้หมัดกั้นห้วงฟ้า มือขวาฟันดาบหนึ่งที ใช้วิชาดาบฟันแยกหยินหยาง ขวางดาบสีทมิฬทั้งหมดเอาไว้ได้ทันที
เจ้าผู้คุมเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟยอย่างดุเดือดหลายครั้ง แต่ผลลัพธ์ล้วนถูกเย่อวิ๋นเฟยแทงกั้นดาบรับไว้ คำรามด้วยความโกรธไม่หยุด
อย่าพูดถึงการทำร้ายเย่อวิ๋นเฟย แม้เพียงจะบีบบังคับให้เย่อวิ๋นเฟยถอยไปครึ่งก้าวก็ยังทำไม่ได้
“หนูเอ๊ย! วันนี้ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้”
เจ้าผู้คุมโกรธถึงขีดสุด ชี้มือออกไป ดาบสีทมิฬทั้งสิบหกเล่มประกอบกันเป็นกองยุทธ์อีกครั้ง คำรามพุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟย
จากนั้นมือทั้งสองของเขาโอบวน ดุจแผนมหายุทธ์ ค่อย ๆ กางออกเป็นท่วงท่าอันแปลกประหลาด ทันใดนั้นก็มีห่วงโซ่แห่งกฎแห่งสวรรค์ระยิบระยับนับหมื่นนับพัน ไหลบ่ามารวมกันจากห้วงอวกาศรอบ ๆ อย่างไม่ขาดสาย
ห่วงโซ่แห่งกฎเหล่านี้แน่นเต็มไปหมด ถักทอพันกันเข้าด้วยกัน ไม่ช้าก็ประกอบกันขึ้นเป็นดาวแห่งกฎยักษ์ดวงหนึ่ง
บนดาวดวงนั้น มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากมายดำรงอยู่อย่างแผ่วเบา ทั้งยังมีพืชพรรณนับไม่ถ้วน