สองวันต่อมา
ในอาณาจักรอสูรสวรรค์
สองวันมานี้ เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิบนแท่นบูชาส่งผ่านดั่งพระเข้าฌาน ไม่ขยับเขยื้อนแม้น้อย
ในยามหนึ่ง
เย่อวิ๋นเฟยก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"เป็นอย่างไรบ้าง?"
ชายวัยกลางคนรออยู่ข้างแท่นบูชาด้วยความกระวนกระวายตลอดเวลา พอเห็นเย่อวิ๋นเฟยลืมตา ก็รีบเอ่ยถามขึ้นทันที
"ไม่ทำให้ผิดหวัง แท่นบูชาส่งผ่านนี้ซ่อมแซมสำเร็จแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยลุกขึ้นยืน ผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ แล้วกล่าว
พูดจบ เย่อวิ๋นเฟยก็ยกเท้าลงกระทุ้งแท่นบูชาเบา ๆ
ครืน ๆ ๆ ...
ทั่วทั้งแท่นบูชาเริ่มสั่นเทาอย่างรุนแรง ปล่อยพลังงานมิติกลิ้งพวยพุ่งออกมา
แสงสว่างเจิดจ้าหลายสายพุ่งทะลักออกมา ส่องสว่างไปทั่วบริเวณโดยรอบจนเห็นได้ชัดเจนทุกอณู
"แท่นบูชาส่งผ่านนี้ใช้งานได้ตามปกติแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยมองไปทางชายวัยกลางคนแล้วกล่าว
"ดี ดี ดีมาก!
ในที่สุดข้าก็รอวันนี้มาถึง!"
ชายวัยกลางคนตื่นเต้นถึงขีดสุด ร่างกายสั่นเทาไปทั่ว
"เย่อวิ๋นเฟย ขอบใจเจ้ามาก!
โชคดีที่ได้พบเจ้า มิเช่นนั้น ข้าก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องอยู่อีกนานแค่ไหนกว่าจะออกจากภพนี้ได้"
ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ
สำหรับเขาแล้ว โลกเล็ก ๆ แห่งนี้เปรียบดั่งคุกขัง กักขังการฟื้นฟูร่างกายของเขาอย่างรุนแรง
เผ่าพันธุ์ซวนหนีเป็นอสูรเทพขั้นสูงมาก อสูรซวนหนีที่โตเต็มวัยหนึ่งตัวมีพลังใกล้เคียงกับจักรพรรดิสวรรค์!
กฎแห่งสวรรค์และปฐพีกับพลังงานในโลกเล็ก ๆ แห่งนี้ ถึงแม้จะสูงส่งกว่าแดนชางหวงมาก แต่ก็ไม่อาจทำให้ร่างของอสูรซวนหนีตัวนี้ฟื้นฟูได้