"แม่ อย่าตื่นเต้นไป และอย่าเอะอะโวยวาย แม่ไม่ได้ตาฝาด นี่คือข้ามาแล้ว
ข้ามาช่วยแม่กับเสี่ยวเฟยแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตไปถึงเหมียวจื่อฉง
เวลานี้ หลินเฟยใช้เคล็ดลับซ่อนกาย ปกปิดกลิ่นอายของตนไว้มิดชิด อีกทั้งผู้อาวุโสฮุ่นเองก็ใช้กลิ่นอายของหอชั้นฟ้าครอบคลุมเย่อวิ๋นเฟยเอาไว้
ดังนั้น ผู้เชี่ยวชาญกึ่งจักรพรรดิสองคนที่ประจำการอยู่ที่วังเฟิ่งหยางจึงไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าห้องของเหมียวจื่อฉงมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน
"เฟยเอ๋อร์ เป็นเจ้าจริง ๆ ด้วยหรือ!"
เหมียวจื่อฉงได้ยินเสียงสื่อจิตของเย่อวิ๋นเฟย ทั้งตกใจทั้งดีใจ นางแทบไม่กล้าเชื่อว่าลูกชายของตนจะตามมาถึงแดนจูเชวี่ยได้!
"เฟยเอ๋อร์ เจ้าช่างหุนหันพลันแล่นเหลือเกิน!
แดนจูเชวี่ย เผ่าเหมียวมียอดฝีมือมากมายดั่งเมฆ ไม่ใช่โลกต่ำต้อยอย่างแดนชางหวงจะเทียบได้ เจ้าถึงแม้จะเป็นหนึ่งในสุดยอดผู้เชี่ยวชาญของแดนชางหวง แต่การมาถึงแดนจูเชวี่ยครั้งนี้ เจ้าไม่มีทางชนะได้เลยสักนิด!
เหตุใดเจ้าต้องวิ่งมาที่นี่!
อันตรายเกินไปแล้ว!
ท่านพ่อเจ้าทราบหรือไม่!
เหตุใดเขาไม่ห้ามปรามเจ้า!"
เหมียวจื่อฉงหลังจับจ่ายความดีใจแล้ว ก็เริ่มต่อว่าเย่อวิ๋นเฟย
แน่นอนว่านางก็ใช้เสียงสื่อจิตสนทนากับเย่อวิ๋นเฟยเช่นกัน
นางรู้ดีว่าการป้องกันของวังเฟิ่งหยางแห่งนี้แน่นหนาเพียงใด มีผู้เชี่ยวชาญกึ่งจักรพรรดิประจำการอยู่ด้วยตนเอง!
หากเย่อวิ๋นเฟยถูกพบเข้า คงหนีไม่พ้นแน่นอน!
"เฟยเอ๋อร์ เจ้ารีบหาทางออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ออกจากแดนจูเชวี่ยให้เร็วที่สุด ยิ่งไกลยิ่งดี!"