หนึ่งวันต่อมา
เย่อวิ๋นเฟยและหยางเสี่ยวหู่มาถึงห้วงดาวอันห่างไกลแห่งหนึ่ง
มองไปเพียงใดก็เห็นแต่ภาพแห้งแล้งอ้างว้าง
ไกลออกไปมีเพียงดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่หม่นแสง
ในห้วงดาวเบื้องหน้า เต็มไปด้วยรอยแยกมิติสีดำมืดระนาว สายลมมิติพัดโหมกระหน่ำออกมา น่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
สิ่งมีชีวิตที่ไม่เข้าใจพลังงานมิติ ล้วนไม่กล้าเข้าใกล้รอยแยกมิติเหล่านั้นแม้แต่น้อย
"ไม่เลว"
เย่อวิ๋นเฟยมองสำรวจรอยแยกมิติเหล่านั้นแต่ไกล ใบหน้าเผยรอยยิ้มพอใจ
รอยแยกมิติเหล่านี้ ปลดปล่อยพลังงานมิติและกฎมิติออกมามากมาย ใช่สภาพแวดล้อมในการฝึกที่เย่อวิ๋นเฟยต้องการ
"พี่ใหญ่ ที่นี่คือหมู่ดาวลิ่วเอ้อ ว่ากันว่าในอดีตก็เป็นหมู่ดาวที่เจริญรุ่งเรืองครึกครื้นแห่งหนึ่ง แต่ถูกทำลายลงในศึกกำจัดปีศาจร้ายผู้ยิ่งใหญ่ครั้งนั้น
ดาวดวงนั้นชื่อดาวลิ่วเอ้อ ทางผ่านอยู่บนนั้น"
หยางเสี่ยวหู่ชี้ไปยังห้วงดาวไกลโพ้น กล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"ดี เราไปดูกัน"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เย่อวิ๋นเฟยควบยานอวกาศ มุ่งหน้าไปยังดาวดวงนั้น
"หยุด!"
ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ยานอวกาศลำหนึ่งพุ่งขวางมา กั้นอยู่ด้านหน้า
จากในยานมีกลุ่มคนพุ่งออกมา ผู้นำเป็นคนร่างใหญ่กำยำ มือถือดาบใหญ่ หน้าตาดุร้าย
"หมู่ดาวแห่งนี้ถูกปิดผนึกเป็นการชั่วคราว ผู้ใดห้ามเข้า!"
คนร่างใหญ่ผู้นั้นยืนกลางอากาศ ตะคอกเสียงเข้ม
"บังอาจ! ในทะเลดาวเทียนหลัว ตาข้า หยางเสี่ยวหู่ มักเป็นผู้ขวางทางปล้นผู้อื่น ใครกล้าขวางทางข้า!"
หยางเสี่ยวหู่โกรธจัด
เย่อวิ๋นเฟยสีหน้าหม่นลงเช่นกัน
วืด!
เย่อวิ๋นเฟยควบยานอวกาศ พุ่งชนไปข้างหน้า
"หาความตาย!"
คนร่างใหญ่ผู้นั้นเดือดดาล ยกดาบใหญ่ในมือ ฟันลงกลางอากาศ
ครืน ๆ ๆ...
กระบี่ปราณใหญ่เท่าบานประตู เรืองรองดั่งมังกร ฉีกห้วงดาว พุ่งกระหน่ำมา ฟันสู่ยานอวกาศของเย่อวิ๋นเฟย