"ที่นี่ปฐพีปราณชุ่มชื้นมากจริงๆ เพียงแต่ว่า ที่นี่คือดินแดนผีเขียว สื่อถึงความโชคร้ายและพิสดาร เจ้าฝังแขนข้างหนึ่งไว้ที่นี่ มีโชคน้อยกว่าอันตรายมาก"
เย่อวิ๋นเฟยขมวดคิ้วกล่าว
วู้ม!
เย่อวิ๋นเฟยขยับกาย มาถึงที่ราบซึ่งแขนยักษ์ชี้ไป
"อยู่ใต้ผืนดินตรงนี้!
เอ๊ะ?
น่าแปลก ตอนที่ข้าฝังแขนข้างนั้น ข้าเคยสร้างหลุมฝังศพไว้เป็นเครื่องหมายที่นี่ เหตุใดหลุมฝังศพนั้นถึงหายไปล่ะ?"
มาถึงที่ราบแห่งนี้ แขนยักษ์ก็กล่าวด้วยความตกใจ รู้สึกถึงสิ่งที่ไม่ดี
"ข้าลงไปดูให้"
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชามุดดิน มุดลงไปใต้ผืนดินทันที
"ไม่มีอะไรเลย"
เย่อวิ๋นเฟยค้นหาอยู่ใต้พื้นดินที่ราบแห่งนี้รอบหนึ่ง ก็ไม่พบอะไรเลย
"เป็นไปไม่ได้ แขนของข้ากลับหายไปได้อย่างไร!"
แขนยักษ์ร้องขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้
"บริเวณนี้มีพลังงานพิสดารอยู่มากมาย และปฐพีปราณใต้ดินก็ไหลเวียนอย่างผิดปกติอยู่ตลอด
ข้าสงสัยว่า แขนของเจ้าถูกปฐพีปราณที่ไหลเวียนพัดพาไป ถูกเคลื่อนย้ายไปที่ไหนสักแห่งแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยสังเกตอยู่ใต้ดินอยู่ครู่หนึ่ง ก็สรุปความเห็น
"ข้าจะลองช่วยเจ้าค้นหาดู ดูว่าจะพบหรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
เย่อวิ๋นเฟยโผล่ขึ้นจากพื้น ยกมือขึ้น นำเข็มทิศโบราณอันหนึ่งออกมา เปิดใช้งานโดยตรง
เข็มทิศนี้เป็นเข็มทิศระดับสูงสุดที่สะสมไว้ในสำนักโฮ่วถู่ เทียบเท่ากับสมบัติค้ำฟ้าของสำนักโฮ่วถู่ เจ้าสำนักมอบเข็มทิศนี้ให้กับเย่อวิ๋นเฟย
เข็มทองเหลืองอันหนึ่งลอยขึ้นมาจากเข็มทิศ
"เจ้าหยดเลือดหนึ่งหยดลงในเข็มทิศนี้"
เย่อวิ๋นเฟยพูดกับแขนยักษ์
วู้ม!
เลือดสดหนึ่งหยดบินออกมาจากหอเงามายา ตกลงในเข็มทิศ
"วิชาตามรอยสวรรค์ปฐพี!"
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือชี้ไปที่เข็มทิศ ตะโกนเบาๆ
ทันใดนั้น เข็มทิศก็ลอยขึ้น พุ่งไปทางทิศหนึ่ง
"แขนของเจ้าอยู่ทางทิศนั้น เราไปดูกัน"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ระวังตัวด้วย ที่นี่คือสุสานฝังศพฟ้า มีอันตรายทุกย่างก้าว!"