เวลานี้ ไหมทองเขาจุนเขียวกำลังบินฝ่ามิติลึกด้วยหอเงามายาด้วยความเร็วสูงสุด
"ไม่ดี!
มิติของทวีปหงเหมิงกับแดนชางหวงนั้นต่างกัน โครงสร้างของมิติซับซ้อนกว่ามาก ข้าบินอยู่ในมิติของทวีปหงเหมิง ช้ากว่าอยู่ในมิติของแดนชางหวงมาก"
ครู่ต่อมา ไหมทองเขาจุนเขียวก็พบปัญหานี้ในที่สุด
"ใช่ เจ้าเร่งความเร็วสูงสุดไปเถอะ
ข้าจะหาทางกลบกลิ่นอาย มิให้มันคำนวณหาพวกเราได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
โครงสร้างมิติของทวีปหงเหมิงเมื่อเทียบกับแดนชางหวง ซับซ้อนกว่าจริง ๆ
"ได้ ข้าจะพยายามสุดกำลัง!"
ไหมทองเขาจุนเขียวพยักหน้า
ครืนครืนครืน...
แรงกดดันน่ากลัวแผ่มาจากระยะไกลสุดลูกหูลูกตา
ร่างหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายน่าสะพรึงทะยานฝ่ามิติด้วยความเร็วสูง คลำจับตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟยได้อย่างเลือนราง กำลังไล่ตามมา
ร่างนี้คือผู้อาวุโสกู่เหยา
หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา ก็พบว่าสิ่งของที่เขาทิ้งไว้หายไปหมดสิ้น
เดิมที การที่เขาถูกปลุกให้ตื่นก่อนกำหนด ไม่สามารถสลายกายตามปกติได้ ก็ทำให้เขาอัดอั้นความโกรธไว้เต็มอกอยู่แล้ว บัดนี้ของก็ถูกชิงไปด้วย ยิ่งทำให้โกรธยิ่งขึ้นไปอีก
เขาใช้เคล็ดวิชาไล่ล่าตามรอยข้ามกาลเวลาที่แยบยลอย่างยิ่ง ถึงกับคลำจับการมีอยู่ของเย่อวิ๋นเฟยได้อย่างเลือนราง!
พูดให้ถูกกว่านั้น ผู้อาวุโสกู่เหยาคลำจับกลิ่นอายของไข่มุกล้ำค่าแห่งน้ำแข็งกับแหวนมิติอีกหลายสิบวงได้ต่างหาก!
เพราะสิ่งเหล่านั้นเดิมทีเป็นของเขา ย่อมติดกลิ่นอายของเขาไว้!
"น่ากลัวเกินไป!"
ไหมทองเขาจุนเขียวอุทานอย่างอดไม่ได้