จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยและหนอนไหมมังกรเขาทองก็พากองทัพแมลงจำนวนมหาศาลออกค้นหาทั่วป่าควันพัน
กองทัพแมลงพวกนั้นมีจำนวนมากมายเหลือเกิน ทุกที่ที่ผ่านไปแทบจะกวาดล้างทุกสิ่ง สิ่งมีชีวิตทั้งปวงต่างเลือกที่จะหลบเลี่ยง
หากเจอพื้นที่อันตรายหรือพื้นที่ต้องห้าม เย่อวิ๋นเฟยจะสัมผัสได้ล่วงหน้า หากอันตรายไม่มากก็ตรงบุกเข้าไปเลย หากอันตรายเกินไปก็เลี่ยงอ้อมไปทางอื่น
ดังนั้น ป่าควันพันแห่งนี้แทบไม่มีอะไรมาขวางเย่อวิ๋นเฟยได้อีกแล้ว
“ครั้งก่อน ข้านำยอดฝีมือของเผ่าแกนกลางข้าบุกเข้ามาที่นี่ เตรียมการพร้อมพรัก ตั้งหลักตั้งฐานทีละก้าว สุดท้ายก็บาดเจ็บล้มตายยับเยิน ถูกบีบให้หนีออกไป
ท่านสุมา ไม่คิดเลยว่าคราวนี้ติดตามท่านเข้ามา กลับได้เดินท่าทางองอาจ พุ่งชนไปมาได้ตามอำเภอใจ!”
พ่อมดเฒ่าเดินตามอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย มองดูทัพแมลงที่ราวกับทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลโดยรอบ อดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความทึ่งไปมาหลายครั้ง ซึ่งทำให้เขายิ่งเลื่อมใสในฝีมือของเย่อวิ๋นเฟยมากขึ้นไปอีก
“ท่านสุมามีอายุเพียงน้อยนิดแต่กลับมีกำลังและฝีมือเช่นนี้ ต่อไปเมื่อเติบโตขึ้นอย่างแท้จริง ต้องสั่นสะเทือนไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็กเป็นแน่!
เผ่าแกนกลางของเราต้องฉวยโอกาสนี้ไว้ คบหาท่านสุมาให้สนิทสนม ในอนาคตบางทีอาจได้เพราะเขา ออกไปจากโลกแกนกลางแห่งนี้ ไปเจริญรุ่งเรืองในห้วงมิติเวลาอันกว้างใหญ่ไพศาลภายนอก”
พ่อมดเฒ่าคิดในใจ
ป่าควันพันมีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ยิ่งไปกว่านั้นพลังปราณวิญญาณเข้มข้น กฎแห่งฟ้าดินครบถ้วนสมบูรณ์ เต็มไปด้วยสมุนไพรล้ำค่า ซึ่งในนั้นมีสมุนไพรจำนวนมากที่ภายนอกหายากหรือไม่มีเลย