"ข้าก็มิคิดว่าแก่นแท้ของดอกบัววิญญาณสองดอกนี้จะสูญสลายไปเกินครึ่งแล้ว ข้ามิได้จงใจหลอกลวงเจ้า"
ชราเกี้ยเขียวผู้นั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
"ข้าเข้าใจ"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ในฐานะชนเผ่าฝังศพ แม้จะมีวิญญาณใหม่ที่สมบูรณ์ แต่ความทรงจำมักจะขาดวิ่นอยู่เสมอ
"อย่างนี้แล้ว ที่ข้ายังมีของบางอย่าง เป็นของที่ข้าทิ้งไว้ตอนยังมีชีวิต มอบให้เจ้าเถอะ"
ชราเกี้ยเขียวดีดนิ้ว ส่งแหวนมิติวงหนึ่งไปยังเบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยใช้พลังวิญญาณสัมผัสเข้าไป ก็พบว่าภายในบรรจุคริสตัล สมุนไพร และของวิเศษมากมาย ล้วนเป็นของมีค่ามหาศาล
แม้แต่สมุนไพรและยาเม็ดขั้นเนี่ยก็มีอยู่ไม่น้อย
ระดับของสมุนไพรและยาเม็ด เหนือขั้นแปรสภาพขึ้นไปคือขั้นทารก เหนือขั้นทารกขึ้นไปคือขั้นสงบ เหนือขั้นสงบขึ้นไปคือขั้นเนี่ย!
ในตงหวง (แดนตะวันออก) ยาเม็ดขั้นทารกก็ล้ำค่าแสนแพงแล้ว ยาเม็ดขั้นสงบแทบไม่มีใครหยิบออกมาได้ ส่วนยาเม็ดขั้นเนี่ยแทบจะสูญสิ้นไปจากโลก จัดเป็นยาอภินิหารในตำนาน
เพียงแต่เย่อวิ๋นเฟยตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว ก็ไม่พบว่ามีสิ่งใดมีประโยชน์ต่ออาการบาดเจ็บของจีเยวี่ย
เย่อวิ๋นเฟยเก็บแหวนมิติไว้ทันที
"หนุ่มน้อย เจ้าต้องการของวิเศษประเภทพลังวิญญาณ ใช้รักษาหญิงสาวผู้นี้หรือ?"
ชราเกี้ยเขียวเอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน เขามองออกแล้วว่าสภาพวิญญาณของจีเยวี่ยผิดปกติ เหม่อลอยไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
"ใช่"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"หากเป็นบัววิญญาณที่สมบูรณ์ครบถ้วน จะรักษาสภาพวิญญาณของหญิงสาวผู้นี้ได้หรือไม่?"