“บรรพชน?”
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองห้าเงาร่างที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว รับรู้ถึงพลังได้ครู่หนึ่ง แล้วก็แผ่รอยยิ้มเย็น
ครืน...
ห้าเงาร่างเคลื่อนที่ด้วยความเร็วอันน่าตกใจ เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงอากาศเบื้องสูง ประหนึ่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ห้าลูกตกลงมาจากสวรรค์ ทอดร่างอยู่เบื้องหน้าเหล่าเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์เหล่านั้น
เป็นเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ร่างสูงใหญ่ห้าตน รูปร่างหน้าตาอำมหิต กลิ่นอายน่าสะพรึง ราวกับสิ่งมีชีวิตจากยุคก่อนประวัติศาสตร์
“หยุดมือ!
ที่นี่คืออาณาเขตของข้า พวกเจ้าอยากลงมือ ก็ไปห่าง ๆ หน่อย อย่ามารบกวนความสงบของข้า!”
เผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ตนหนึ่งก้าวออกมา ตะคอกเสียงเย็น
ครืน...
พลังกดดันอันน่าสะพรึงถูกปลดปล่อยออกจากร่างของมัน แผ่ขยายอำนาจบดขยี้เข้ามาทางนี้อย่างล้นหลาม
ทันใดนั้น แผ่นดินรกร้างสีแดงฉานแห่งนี้ก็เกิดลมพายุคำราม ฝุ่นธุลีม้วนคลุ้ง พายุพลังงานอันน่าสะพรึงกวาดเข้ามา
เย่อวิ๋นเฟยก้าวออกมาหนึ่งก้าว ปลดปล่อยพลังร่างกาย สั่นสะเทือนจนสวรรค์และปฐพีแห่งนี้สั่นไหวอย่างรุนแรง ฉุดหยุดพลังกดดันที่เผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ตนนั้นปลดปล่อยออกมาไว้ได้ทั้งหมด
ครืนครืน...
พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน สะเทือนจนฟ้าดินโคลงเคลง
“เป็นไปได้อย่างไร?
เจ้าหนุ่มมนุษย์ผู้นี้กลับมีพลังร่างกายแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!”
บรรพชนทั้งห้าของเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์สัมผัสได้ถึงพลังร่างกายอันน่าสะพรึงของเย่อวิ๋นเฟย ถึงกับสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
พลังร่างกายคือพรสวรรค์อย่างหนึ่งของเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ ดังนั้นเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์จึงมักดูแคลนมนุษย์ที่ร่างกายอ่อนแอมาโดยตลอด คิดว่ามนุษย์ต่ำต้อยกว่าพวกมัน
แต่ตอนนี้พวกมันกลับพบว่า พลังร่างกายของมนุษย์หนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าพวกมันเสียอีก!
“เจ้าคือคนนั้น!
เจ้าหนุ่ม ข้าจำกลิ่นอายร่างวิญญาณของเจ้าได้!
ครั้งก่อนนั่นแหละที่เจ้าเอาผลึกเทพสามก้อนของพวกเราไป!”