“ให้พวกเจ้านำยาและสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพีทั้งหมดออกมา?”
บรรพชนทั้งห้าต่างตะลึงงันเมื่อได้ยินดังนั้น
“ท่านทั้งหลาย ข้าต้องการกลั่นยาเม็ดชุดหนึ่ง เพื่อช่วยพวกเจ้าฟื้นฟูพลังปราณ
ยิ่งมียาและสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพีมากเท่าใด ผลก็ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้น พวกเจ้าเป็นเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ที่สืบทอดกันมาเนิ่นนาน ทุกสาขาสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ ย่อมต้องเก็บสะสมยาและสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพีอันล้ำค่าไว้มากมายเป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังสงสัยว่าพวกเจ้าควรจะมีผลึกเทพหลงเหลืออยู่ด้วย
หากมีผลึกเทพ ข้าก็จะมั่นใจมากขึ้นที่จะช่วยพวกเจ้าฟื้นฟูพลังปราณได้ในเวลาอันสั้น”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ในฐานะที่เคยเป็นจอมโอสถแห่งสามพันโลกใหญ่เล็ก เย่อวิ๋นเฟยมีฝีมือการกลั่นยาที่แทบจะเหยียบย่ำวงการกลั่นยาทั้งหมดของสามพันโลกใหญ่เล็ก ระดับความสามารถนั้นมิใช่เรื่องล้อเล่น
“ไม่ผิด พวกเราเก็บผลึกเทพไว้เล็กน้อยจริง ๆ สืบทอดมาจากยุคโบราณ”
บรรพชนทั้งห้าในที่สุดก็เลือกที่จะเชื่อเย่อวิ๋นเฟย หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น
ไม่นานนัก บรรพชนทั้งห้านำยาและสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพีอันล้ำค่าจำนวนมากมายออกมาด้วยตนเอง รวมถึงผลึกเทพอีกหกก้อน
เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในหอเงามายาทันที เริ่มกลั่นยาเม็ด
ครู่ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็กลั่นยาเม็ดเสร็จ และออกมาจากหอเงามายา
“ทั้งห้าท่าน เชิญตามข้ามา ข้าจะอาศัยมังกรเก้าโอบแก้วมณี ช่วยพวกเจ้าฟื้นฟูพลังปราณ”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับบรรพชนทั้งห้า
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยนำบรรพชนทั้งห้าเข้าไปยังจุดศูนย์กลางของมังกรเก้าโอบแก้วมณี ให้พวกเขานั่งขัดสมาธิลงตรงตำแหน่งใจกลางที่สุด