เย่อวิ๋นเฟยใช้ร่างจักรพรรดิไม้เขียว ทันใดนั้น พลังงานธาตุไม้สีเขียวอันไพศาลก็ไหลหลั่งมาบรรจบสู่ร่างของเขา
เนื้อหนังของเย่อวิ๋นเฟยเปล่งประกายแสงสีเขียวเจิดจ้า ราวกับหยกเขียวชั้นดีงามหนึ่งก้อน ดูศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
ในยามที่เย่อวิ๋นเฟยกำลังบำเพ็ญเพียรในห้องลับนั้น
ณ จงโจว ทะเลทรายเปลี่ยวร้างแห่งหนึ่ง
ภายในตำหนักใต้ดินขนาดมโหฬาร โถงสลัวแห่งหนึ่ง
“ท่านเจ้าสุสาน เราเพิ่งได้รับข่าว เย่อวิ๋นเฟยยังไม่ตาย”
ชายวัยกลางคนในชุดดำผู้หนึ่งเดินเข้าสู่โถง กล่าวกับเงาร่างหนึ่งซึ่งปกคลุมด้วยหมอกสีดำด้วยน้ำเสียงเคารพ
เงาร่างนี้คือเจ้าสุสานของสุสานสวรรค์อำพราง หนึ่งในผู้แข็งแกร่งแถวหน้าระดับสุดยอดของทวีปเทียนเสวียน และเป็นผู้แข็งแกร่งที่ลึกลับที่สุด!
“โอ?
ยังไม่ตายงั้นหรือ?
เย่อวิ๋นเฟยคนนี้ชะตาชีวิตช่างแข็งแกร่งนัก ถึงขั้นนี้ก็ยังสังหารมันไม่ได้”
เจ้าสุสานครุ่นคิด
“ส่งคนไปอีกครั้ง ฆ่ามันเสีย
คนที่สุสานสวรรค์อำพรางเราคิดฆ่า ไม่มีใครรอดชีวิตอยู่ได้
มิเช่นนั้น ก็เท่ากับทำลายชื่อเสียงของสุสานสวรรค์อำพราง”
เจ้าสุสานกล่าวช้า ๆ
“ข้าเข้าใจแล้ว”
ชายวัยกลางคนในชุดดำกล่าว
“อีกเรื่องหนึ่ง
ท่านเจ้าสุสาน สำนักงานใหญ่ได้ส่งราชโองการลงมา ให้สาขาทวีปเทียนเสวียนของเราช่วยเหลือเผ่าปีศาจโบราณบุกยึดทวีปเทียนเสวียนอย่างเต็มกำลัง
เผ่าปีศาจโบราณได้จ่ายผลตอบแทนจำนวนมหาศาลแล้ว”
ชายวัยกลางคนในชุดดำกล่าว
“อืม ก็ดี
ข้าอาศัยอยู่ในทวีปที่เปลี่ยวร้างล้าหลังนี้ก็เบื่อหน่ายเต็มทีแล้ว
ช่วยเผ่าปีศาจโบราณทำลายทวีปเทียนเสวียนเสีย เราก็จะได้จากไป กลับสู่สำนักงานใหญ่ใหญ่แห่งอาณาเขตดาวลึกลับ