"คุณหนูโจว กระหม่อมขอถามเรื่องหนึ่ง แดนบรรพมหาพฤกษ์ไม่ได้อยู่ภายในแปดห้วงใช่หรือไม่
แน่นอน ถึงคุณหนูจะไม่ตอบก็ไม่เป็นไร กระหม่อมแค่อยากรู้เท่านั้น"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถามขึ้นโดยฉับพลัน
แดนบรรพมหาพฤกษ์เป็นบรรพสถานที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาแต่ยุคโบราณ ลึกลับยิ่งนัก คนส่วนใหญ่แทบไม่รู้ตำแหน่งที่ตั้งที่แท้จริงของบรรพสถานแห่งนี้ เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีว่าการถามเช่นนี้ถือเป็นการล่วงเกินไปสักหน่อย
"ท่านชายเย่กล่าวถูกต้องแล้ว แดนบรรพมหาพฤกษ์ของพวกเราไม่ได้อยู่ในแปดห้วง
ครั้งอดีตมหาสมุทรห้วงจินต์ว่างถูกทำลายจนพังยับ แตกร้าวออกเป็นส่วนย่อยแปดส่วน นั่นก็คือห้วงที่หนึ่งจนถึงห้วงที่แปดในปัจจุบัน
แต่ที่จริงแล้ว นอกจากส่วนย่อยที่ใหญ่ทั้งแปดส่วนนี้แล้ว ยังมีส่วนย่อยขนาดเล็กกว่าอีกจำนวนหนึ่ง
และไม่รู้ด้วยเหตุใด บรรดาเขตต้องห้ามที่มีชื่อเสียงเกินครึ่งหนึ่งของโลก รวมถึงโลกที่เป็นฐานที่มั่นขององค์กรใหญ่โบราณและตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ก็แยกตัวออกมาเป็นส่วนย่อยขนาดเล็ก ดำรงอยู่โดดเดี่ยวในห้วงสุญญากาศอันไร้ขอบเขต ไม่ได้อยู่ในแปดห้วงที่รู้จักกันนี้เลย
แท้จริงเรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไร ท่านชายเย่หากอยากทราบ เพียงสืบถามเล็กน้อยก็จะรู้เอง"
โจวหวานชิงได้ฟังคำถามของเย่อวิ๋นเฟย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบกลับมา
เย่อวิ๋นเฟยคือผู้ช่วยชีวิตของนาง นางจึงไม่ปิดบัง
"อ๋อ อย่างนั้นเอง
แล้วแดนดาบก็ไม่ได้อยู่ในแปดห้วงเช่นกันสินะ?"
เย่อวิ๋นเฟยถามต่อ
"ใช่แล้ว แดนดาบก็เช่นเดียวกับแดนบรรพมหาพฤกษ์ของพวกเรา ไม่ได้อยู่ในแปดห้วงปัจจุบัน"
โจวหวานชิงตอบ
"แล้วแดนกระบี่ล่ะ ก็เช่นกันใช่ไหม?"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ย
"ใช่ แดนกระบี่ก็เช่นกัน"
โจวหวานชิงพยักหน้าอีกครั้ง
"คุณหนูโจวทราบไหมว่าปัจจุบันแดนกระบี่เป็นเช่นไรแล้ว?"
เย่อวิ๋นเฟยใคร่ครวญอยู่ครู่ แล้วเอ่ยถามอีก
"ข้าเคยได้ยินท่านปู่เล่าว่า ปัจจุบันแดนกระบี่กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว
บรรดาผู้บำเพ็ญกระบี่ในครั้งนั้น ตายก็ตาย หายสาบสูญก็หายสาบสูญ แดนกระบี่อันเคยรุ่งโรจน์เกรียงไกรก็เสื่อมถอยลงนานแสนนาน กระทั่งสูญสลายไป"
โจวหวานชิงเมื่อได้ยินเย่อวิ๋นเฟยถามถึงแดนกระบี่ ก็ไม่อาจกลั้นถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น