"คุณชายเย่ ข้ากับเสวี่ยเอ๋อร์ทานโอสถของท่านแล้ว ร่างกายดีขึ้นมาก!
ข้าถึงกับรู้สึกได้ว่าจุดตันเถียนมีไออุ่นพลุ่งพล่าน!"
หลี่จงเอ่ยอย่างตื่นเต้นทันทีที่เห็นเย่อวิ๋นเฟย
ใบหน้าของเสวี่ยเอ๋อร์ก็แดงระเรื่อมีประกาย ดีกว่าแต่ก่อนไม่รู้เท่าไหร่
"ข้าดูเหมือนสูงขึ้นนิดหน่อย!"
เสวี่ยเอ๋อร์เอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยด้วยความประหลาดใจ
นางไม่เพียงจุดตันเถียนถูกทำลาย ไม่อาจฝึกวรยุทธ์ แต่ร่างกายยังหยุดเติบโต แม้กระทั่งสติปัญญาความคิดก็เช่นกัน ติดอยู่ในวัยเก้าขวบมาตลอด
เย่อวิ๋นเฟยครั้งก่อน ได้ปรุงโอสถเต๋าเพื่อรักษาร่างกายให้นางโดยเฉพาะ
"คุณชายเย่ โอสถของท่านช่างวิเศษยิ่งนัก!
สกุลถังของเราในยุคที่รุ่งเรืองที่สุด ก็ไม่เคยมีโอสถวิเศษเช่นนี้"
หลี่จงกล่าว
"เจ้าวางใจเถิด ร่างกายของเจ้าและเสวี่ยเอ๋อร์ ข้าสามารถรักษาให้หายได้"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยยิ้มๆ
"คุณชายเย่ ข้าเชื่อท่าน!"
หลี่จงผงกศีรษะอย่างแรง เผยสีหน้าคาดหวัง
"เล่าให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่ ถึงสถานการณ์คืนที่สกุลถังถูกทำลาย"
เย่อวิ๋นเฟยถาม
"ได้แน่นอน ข้าจะเล่าให้คุณชายเย่ฟังอย่างละเอียด"
หลี่จงพยักหน้า
แล้วเขาก็เริ่มเล่าสถานการณ์คืนที่สกุลถังถูกทำลายให้เย่อวิ๋นเฟยฟังโดยละเอียด
"เจ้าเห็นกลิ่นอายมารพวยพุ่ง?"
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยฟังถึงรายละเอียดหนึ่ง ก็อดไม่ได้ที่ใจจะสั่นไหว แล้วถาม
"คืนวันนั้น ข้าเห็นร่างสูงใหญ่ไม่น้อย ทุกๆ อิริยาบถล้วนปลดปล่อยกลิ่นอายมารพวยพุ่งออกมา"