"ที่เจ้าพูดน่ะ จริงหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยมองไปที่ถังเปียว พลางเอ่ยถาม
"ผู้อาวุโสห้า..."
ถังเปียวมองเย่อวิ๋นเฟยแวบหนึ่ง มีความลังเลเล็กน้อย
เขาเพิ่งกลับมา ยังไม่รู้ฐานะของเย่อวิ๋นเฟย
"คุณชายเย่เป็นผู้มีพระคุณใหญ่หลวงของตระกูลถังเรา สิ่งใดที่เขาถาม เจ้าจงตอบตามจริง"
ผู้อาวุโสห้าแห่งราชวงศ์ถังกล่าว
"ข้าเข้าใจแล้ว"
ถังเปียวพยักหน้า
"เจ้าจงเล่ารายละเอียดให้ข้าฟัง เรื่องทาสของเผ่าปีศาจโบราณ"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ได้"
ถังเปียวตอบด้วยความเคารพ
ดังนั้น ถังเปียวจึงเล่าเรื่องที่เขาแทรกซึมเข้าไปในเขตแดนปีศาจโบราณ และสืบทราบเกี่ยวกับทาสของเผ่าปีศาจโบราณ ให้เย่อวิ๋นเฟยฟังอย่างละเอียด
สิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยเป็นห่วงที่สุด แน่นอนคือทาสที่มาจากทวีปเทียนเสวียน
ที่แท้แต่เดิม ปีนั้นที่เผ่าปีศาจโบราณบุกทวีปเทียนเสวียน พวกมันกวาดต้อนผู้คนทวีปเทียนเสวียนจำนวนมาก นำกลับไปยังเขตแดนปีศาจโบราณและกักขังเลี้ยงไว้
ผู้คนที่ถูกเผ่าปีศาจโบราณกักขังไว้เหล่านี้ ในฐานะทาส จะถูกใช้งานให้ทำงานสกปรกเหนื่อยยากทุกประเภทให้เผ่าปีศาจโบราณ ฐานะต่ำต้อยเยี่ยงหมูหมา
ทั้งนี้ ทาสเหล่านี้ใช้ชีวิตและแพร่ขยายเผ่าพันธุ์ในหมู่เผ่าปีศาจโบราณ ลูกหลานที่เกิดมาก็ไม่สามารถรอดพ้นจากชะตากรรมที่ต้องเป็นทาสให้เผ่าปีศาจโบราณเช่นกัน
กล่าวโดยสรุปคือ ทาสและลูกหลานของพวกเขาได้ถูกกำหนดชะตาอันน่าสังเวช ให้ต้องเป็นวัวเป็นม้าให้เผ่าปีศาจโบราณขับใช้ไปชั่วลูกชั่วหลาน
"เผ่าปีศาจโบราณ! ช่างเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชั่วช้านัก!"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำของถังเปียวจบแล้ว แววตาเปล่งประกายเยือกเย็น ใบหน้าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
"ไม่ช้าก็เร็วข้าจะต้องทำลายเผ่าปีศาจโบราณให้สิ้นซาก! ผู้คนทวีปเทียนเสวียนเหล่านั้น ข้าจะช่วยพวกเขากลับไป"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
เย่อวิ๋นเฟยเป็นผู้ที่ก้าวออกมาจากทวีปเทียนเสวียน บัดนี้ทราบว่ามีผู้คนทวีปเทียนเสวียนกลุ่มหนึ่งกำลังถูกกดขี่เป็นทาส สภาพน่าสังเวช ย่อมไม่มีทางเมินเฉย