“เรื่องใหญ่ไม่ดีแล้ว มีศัตรูแกร่งกล้าบุกโจมตี!”
“ฮึ่ม!
ใครเป็นคนทำ!”
……
เวลานี้ จุดสาขาย่อยของลัทธิเทียนเหยียนแห่งนี้ ได้เกิดความโกลาหลอลหม่านอย่างสมบูรณ์แล้ว เหล่าสมาชิกลัทธิเทียนเหยียนต่างคำรามด้วยความโกรธ พุ่งออกมาจากตำแหน่งต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง
มีศิษย์ลัทธิเทียนเหยียนบางส่วน ตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสด ๆ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่ก็พิการ นั่นคือผลพวงจากหมัดเมื่อครู่ของเย่อวิ๋นเฟย
“ไอ้หนู เจ้าเป็นคนทำงั้นหรือ?”
ชายชราผู้หนึ่งสวมอาภรณ์เหลือง สายตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว จับจ้องมาที่เย่อวิ๋นเฟย
ชายชราอาภรณ์เหลืองผู้นี้ มีพลังอยู่ในขั้นพลังปราณของเหลวระดับกลาง
“ผู้ดูแลหลู ดูเหมือนว่าไอ้หนูนี่แหละจะเป็นคนทำ!”
มีศิษย์ลัทธิเทียนเหยียนจำนวนมาก ชี้ไปทางเย่อวิ๋นเฟยและร้องตะโกน
เมื่อครู่ เย่อวิ๋นเฟยเดินเข้ามาจากด้านนอก มีศิษย์ลัทธิเทียนเหยียนไม่น้อยที่เห็น
“ไอ้หนู!
เจ้าเป็นใคร?
บังอาจมาที่จุดสาขาของลัทธิเทียนเหยียนข้าเพื่อก่อเรื่อง!”
ผู้ดูแลหลูตะคอกใส่เย่อวิ๋นเฟย
“ข้ามาจากสถาบันพิทักษ์วิถี”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ที่แท้ก็เป็นคนของสถาบันพิทักษ์วิถี!
ฮี่ฮี่... ศิษย์ที่มีพลังแค่ขั้นสร้างปราณปฐพีคนหนึ่ง ถึงกับอาจหาญบุกเข้ามาในจุดสาขาย่อยของลัทธิเทียนเหยียข้า ช่างรนหาที่ตายเสียจริง
จับตัวไว้!”
ผู้ดูแลหลูหัวเราะเย็นชา โบกมือ สั่งการ
ฟิ้ว!
สิ้นเสียง เขา เย่อวิ๋นเฟยราวกับภูติผีก็มาปรากฏตรงหน้าผู้ดูแลหลูแล้ว ไม่พูดพร่ำทำเพลง หมัดหนึ่งซัดออกไป
ตูม...
พลังกายภาพอันน่าสะพรึงกลัวกระจายออกในทันใด
เหล่าศิษย์ลัทธิเทียนเหยียนที่กำลังจ้องจะพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย ต่างถูกแรงสะเทือนจนกระเด็นลอยออกไป เสียงร้องโหยหวนดังระงม