"ผู้ดูแลจาง เด็กเวรนี่มันฆ่าคนของพวกเรา! อย่าปล่อยมันไป!"
"ไอ้หนู วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว ผู้ดูแลจางไม่มีวันปล่อยเจ้าแน่!"
"ไอ้หนู ยังไม่รีบคุกเข่ารับความตายอีก!"
ผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคนนั้นพอเห็นชายวัยกลางคนผู้นี้ ก็ดีใจใหญ่ รีบกรูเข้ามาล้อมรอบเขา ชี้นิ้วด่าเย่อวิ๋นเฟย
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยขยับจิตสังหารเล็กน้อย ใช้กระบี่วิญญาณสวรรค์
ทันใดนั้น
อ๊ากกก...
พวกที่ชี้นิ้วด่าเย่อวิ๋นเฟยต่างราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกระเด็นถอยหลัง กระแทกพื้นไกลออกไป เลือดไหลออกเจ็ดทวาร ดูท่าจะไม่รอด
ด้วยระดับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยตอนนี้ เมื่อใช้กระบี่วิญญาณสวรรค์ ก็สามารถเข่นฆ่าขั้นสร้างปราณปฐพีระดับปลายได้อย่างง่ายดาย
เพียงชั่วพริบตา ก็ตายไปกว่าสิบคน
"ไอ้หนู เจ้ากล้าดียังไง..."
ชายวัยกลางคนนั้นทั้งตกใจทั้งโกรธ
ตูม...
ปราณวิญญาณอันทรงพลังระเบิดออกจากร่างของเขา
เขาเป็นยอดฝีมือขั้นพลังปราณของเหลวระดับต้น!
เขาปลดปล่อยเจตจำนองสังหารรุนแรงใส่เย่อวิ๋นเฟย
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะออกท่า
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยราวกับภูตพรายปรากฏตัวตรงหน้าเขาแล้ว ยื่นมือออกดุจสายฟ้า บีบคอเขาไว้ ชูเขาขึ้นมา ง่ายดายราวกับจับลูกเจี๊ยบ
รอบด้าน ศิษย์นิกายเพลิงสวรรค์ที่เหลือตัวสั่นงันงก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัว จ้องมองเย่อวิ๋นเฟย ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
พวกเขาถูกอำนาจดุดันของเย่อวิ๋นเฟยข่มจนสิ้นฤทธิ์!