"ลองขั้นอาณาเขตก่อนดีกว่า"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว แล้วพาสัตว์อสูรระดับพลังเทียบเท่ามนุษย์ขั้นอาณาเขตหนึ่งตัว เดินไปยังทางเข้าออกแดนน้อย
ครืน...
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังงานมิติของตัวเอง ปกคลุมสัตว์อสูรตัวนั้น แล้วก้าวเข้าไปในทางเข้าออกพร้อมกับมัน
ครืนครืน...
กระแสพลังงานส่งผ่านมิติแผ่ห่อหุ้มเข้ามา
ครู่ต่อมา
"สำเร็จ!"
เย่อวิ๋นเฟยพบว่า ตัวเองและสัตว์อสูรตัวนั้นออกจากแดนน้อยมาแล้ว กลับมาอยู่ในหุบเขาตรงใจกลางป่าสัตว์หมื่นตัว ยืนอยู่หน้าประตูแสง
"เจ้าอยู่รอที่นี่"
เย่อวิ๋นเฟยพูดกับสัตว์อสูรตัวนั้น
สัตว์อสูรตัวนั้นพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ยืนไปอยู่ด้านข้าง
ชายวัยกลางคนคนนั้นได้สั่งการสัตว์ปีศาจและอสูรเหล่านี้ไว้แล้ว ว่าตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จงรับใช้เย่อวิ๋นเฟยเป็นนาย!
เย่อวิ๋นเฟยหันหลังกลับ เข้าไปในแดนน้อยอีกครั้ง
ต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยนำสัตว์อสูรระดับขั้นสายฟ้าสวรรค์อีกหลายตัวออกมาจากแดนน้อยได้สำเร็จติดต่อกัน
"ลองขั้นทะเลกลั่นดูบ้าง!"
เย่อวิ๋นเฟยเริ่มคาดหวัง เริ่มลองนำสัตว์อสูรระดับขั้นทะเลกลั่นออกไป
"ขั้นทะเลกลั่นระยะเริ่มต้น นำออกมาได้!"
ครู่ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยนำสัตว์อสูรระดับขั้นทะเลกลั่นระยะเริ่มต้นตัวหนึ่ง ออกจากแดนน้อยได้สำเร็จ รู้สึกดีใจเล็กน้อย
"ขั้นทะเลกลั่นระยะกลาง ก็นำออกมาได้เหมือนกัน!"
ไม่นานหลังจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็พาสัตว์อสูรระดับขั้นทะเลกลั่นระยะกลางตัวหนึ่ง ออกจากแดนน้อยได้สำเร็จ รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
"ไม่รู้ว่า ขั้นทะเลกลั่นระยะปลาย จะพาออกไปได้หรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยกลับเข้าไปในแดนน้อย พาสัตว์อสูรระดับขั้นทะเลกลั่นระยะปลายตัวหนึ่ง มายังทางเข้าออกของแดนน้อย รู้สึกคาดหวังเล็กน้อย