"นายท่าน ทางโน้นมีเมืองซ้อนเมืองอยู่แห่งหนึ่ง คงเป็นสำนักงานใหญ่ที่แท้จริงของเผ่าบู๊แล้ว"
หูเมี่ยวเดินตามข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ชี้ไปทางทิศตะวันออกของเมืองกล่าว
แลเห็นทางทิศตะวันออกของเมืองมีเมืองซ้อนเมืองแห่งหนึ่งที่ถูกล้อมรอบด้วยคูน้ำ หมู่ตำหนักเรียงราย การป้องกันแน่นหนา
"พวกเราข้ามไป"
เย่อวิ๋นเฟยพาหูเมี่ยวเดินไป
"ใครกัน!"
เย่อวิ๋นเฟยและหูเมี่ยวเพิ่งมาถึงหน้าประตูใหญ่ของสำนักงานใหญ่เผ่าบู๊ ก็ถูกทหารยามประตูสิบกว่าคนขวางไว้
อ๊าก...
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยพลังบางส่วนออกมา พลังพวยพุ่งราวกับพายุเฮอริเคนพัดผ่าน ทำให้ทหารยามสิบกว่าคนนั้นกระเด็นกระแทกออกไป
"เย่อวิ๋นเฟยแห่งวังชิงหยุนขอเข้าเยี่ยม!"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงก้องกังวาน ตะโกนก้อง
ครืน...ครืน...
คลื่นเสียงอันเกรียงไกรราวกับคลื่นยักษ์ซัดเข้าไปในสำนักงานใหญ่เผ่าบู๊ ทำให้สิ่งก่อสร้างนับไม่ถ้วนสั่นไหว
ทันใดนั้น ภายในสำนักงานใหญ่เผ่าบู๊เงียบงันไปครู่หนึ่ง
"ไม่ดีแล้ว เย่อวิ๋นเฟยมาแล้ว!
เย่อวิ๋นเฟยมาถึงแล้ว!"
ครู่ต่อมา ภายในสำนักงานใหญ่เผ่าบู๊ก็มีเสียงหวาดหวั่นดังขึ้นมาเป็นระลอก
ตอนนี้ เย่อวิ๋นเฟยโด่งดังเกินไปแล้ว!
ช่วงที่ผ่านมา เย่อวิ๋นเฟยบุกเหยียบย่ำราชวงศ์จิ่วหลี จักรวรรดิกู่เยว่ เผ่าเหมียว จนตระกูลผางต้องก้มหัวชดใช้ค่าเสียหาย ขอเจรจาสงบศึก อานุภาพช่างเกรียงไกรยิ่งนัก!
โดยเฉพาะศึกที่ราชวงศ์จิ่วหลี เย่อวิ๋นเฟยบุกเดี่ยว ฟาดฟันสังหารผู้เชี่ยวชาญขั้นสายฟ้าสวรรค์ถึงยี่สิบคน ชื่อเสียงอำมหิตเลื่องลือไปทั่วทุกมุมของทะเลดาวเทียนหลัว ผู้ใดไม่รู้ ผู้ใดไม่ทราบ!
ยอดคนอำมหิตเพียงนี้ จู่ๆ ก็มาถึงเผ่าบู๊ ทำให้ผู้คนในเผ่าบู๊จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไร