จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มหลอมยาเม็ดอีกครั้ง และผลักยาเม็ดที่หลอมเสร็จทั้งหมดเข้าไปในร่างของพระเฒ่า
ขณะนั้น ร่างของพระเฒ่าเริ่มปูดขึ้นเรื่อย ๆ เลือดลมค่อย ๆ เต็มเปี่ยม ผิวหนังบนร่างกายเริ่มเปล่งประกายและยืดหยุ่น
และลมหายใจของเขาก็เริ่มมั่นคงและมีพลังขึ้น
เพียงแต่ ดูเหมือนจะไม่ต่างจากคนเป็นอีกต่อไป
เพียงแต่ เขาหลับใหลมานานเกินไป ถึงแม้ร่างกายจะฟื้นคืนความมีชีวิต ก็ยังต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่ระยะหนึ่ง กว่าจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์
ไม่นานนัก ยาสมุนไพรชุดที่สองก็ถูกหลอมจนเกือบหมด
"พระเฒ่ารูปนี้คงอีกไม่นานก็จะตื่นขึ้นมาได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยมองพระเฒ่าในสระน้ำ แล้วคิดในใจ
ครืน...
ในขณะนั้นเอง พื้นที่เหนือลานบ้านก็แตกออก มือดำมหึมาข้างหนึ่งยื่นออกมา ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งลงมาจะคว้าพระเฒ่าเบื้องล่าง
ครืนครืน...
ค่ายกลพุทธศาสนาในลานบ้านทั้งหมดถูกกระตุ้น ระเบิดพลังงานพรั่งพรูออกมา ขวางมือดำมหึมานั้นไว้
เพียงแต่ว่า พลังงานของมือดำมหึมานี้ช่างน่ากลัวเกินไป พริบตาเดียวก็สะบัดพลังงานค่ายกลทั้งหมดถอยกลับ แล้วเร่งความเร็วเข้าหาพระเฒ่า
เย่อวิ๋นเฟยกระทืบเท้าลงหนึ่งครั้ง
มังกรธรณีเป็นพันตัวพุ่งขึ้นมาจากใต้ดิน ประกอบกันเป็นขบวนรบขนาดใหญ่ ระเบิดใส่มือดำมหึมานั้น
"ไอ้หนู เจ้าไม่ควรยุ่งเรื่องของคนอื่น มิเช่นนั้นจะมีภัยไม่จบสิ้น!"
เสียงคำรามดังออกมาจากมือดำมหึมานั้น พร้อมกับสะบัดขบวนรบที่ประกอบด้วยมังกรธรณีเป็นพันตัวถอยหลังไป