ท่านโอสถจวินไม่เพียงได้รับการขนานนามว่าเป็นบุคคลอันดับหนึ่งแห่งวิถีโอสถในทวีปเทียนเสวียน แต่ยังเป็นยอดฝีมือแดนถ้ำสวรรค์ขั้นหกอีกด้วย สถานะและฐานะ ช่างสูงส่งยิ่งนัก!
การได้เป็นศิษย์ของท่านโอสถจวิน และยังได้เป็นเจ้าหอโอสถคนต่อไป นับเป็นเรื่องดีที่คนหนุ่มสาวคนใดในทวีปเทียนเสวียนต่างเฝ้าฝันถึง!
ชั่วขณะหนึ่ง ในลานกว้าง คนหนุ่มสาวทั้งหมดล้วนจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา
แม้แต่คนรุ่นเก่าก็ยังอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง
"ฮ่า ๆ ท่านโอสถจวินคิดจะรับปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นศิษย์!
นี่คือการกระโดดข้ามประตูมังกรที่แท้จริงของปรมาจารย์พสุธาเมฆา ทะยานขึ้นฟ้าในคราวเดียว!"
หลู่ต้าชงหัวเราะกล่าว
ด้วยความสัมพันธ์ที่เขามีกับปรมาจารย์พสุธาเมฆา เมื่อปรมาจารย์พสุธาเมฆากลายเป็นศิษย์ของท่านโอสถจวิน โดยเฉพาะเมื่อได้เป็นเจ้าหอโอสถในภายภาคหน้า พรรคพยัคฆ์ขาวก็เท่ากับได้อิงต้นไม้ใหญ่ ประโยชน์มหาศาล!
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าปรมาจารย์พสุธาเมฆาจะตอบตกลงอย่างแน่นอน
"เจ้าคิดจะรับข้าเป็นศิษย์หรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มน้อย ๆ เอ่ยถาม
"ใช่แล้ว"
ท่านโอสถจวินพยักหน้า
"ข้าจะพูดตามตรงก็แล้วกัน
เจ้าคิดจะรับข้าเป็นศิษย์ ยังไม่ถึงขั้น"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเรียบ ๆ
นักโอสถวิเศษขั้นสี่กระจอก ๆ คนหนึ่ง คิดจะรับจอมโอสถเป็นศิษย์ นี่มันเล่นตลกอะไรกัน
อะไรนะ?!
ท่านโอสถจวินไม่มีคุณสมบัติพอจะรับเขาเป็นศิษย์?
คำพูดของเย่อวิ๋นเฟยดังขึ้น ทั้งลานกว้าง ทุกคนล้วนตะลึงงัน ไม่กล้าเชื่อโดยสิ้นเชิง
"คนหนุ่ม ความหยิ่งยโสของเจ้านั้น เลยเถิดไปหน่อยแล้ว!"
ท่านโอสถจวินแสดงสีหน้าไม่พอใจ
"เจ้าปิดด่านมาตลอด ต้องการจะทะลวงสู่นักโอสถวิเศษขั้นห้า
ข้าคิดว่าเจ้า คงมีความเข้าใจอยู่ไม่น้อย ถึงขั้นสงสัยว่าตนเองได้เป็นนักโอสถวิเศษขั้นห้าแล้ว
แต่ข้าจะบอกเจ้าให้ เจ้าเป็นได้แค่นักโอสถวิเศษขั้นห้าปลอม ๆ เท่านั้น ยังนับว่าเป็นนักโอสถวิเศษขั้นห้าที่แท้จริงไม่ได้"