จากนั้นโซ่แห่งมหาวิถีนับไม่ถ้วนที่แผดเผยระยิบระยับก็ผุดขึ้นล้อมรอบร่างของเย่อวิ๋นเฟยเป็นวงกว้าง
ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ เย่อวิ๋นเฟยบำเพ็ญเพียรอยู่ภายในขุมลึกไร้สี ทำให้วิชามหาวิถีของเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างมหาศาล
ตามคำบอกของชายชราลึกลับทั้งสองคนในขุมลึกไร้สี วิชามหาวิถีของเย่อวิ๋นเฟยบัดนี้ได้ไปถึงระดับเดียวกับมหาเทพแล้ว
กระนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ยืนขวางอยู่เบื้องหน้าลวี่ตานตาน เผชิญตรงข้องแวะกับเงาร่างสีดำเบื้องหน้านั้น
แต่แม้เย่อวิ๋นเฟยจะระดมวิชาหลายประการออกมาพร้อมกัน ก็ยังถูกสายพลังของมหาเทพทั้งสามบีบจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว
"พวกกบฏพวกเจ้า ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ได้จริง ๆ"
มองดูเงาร่างสีดำขนาดสูงใหญ่สามตนที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า ลวี่ตานตานพูดขึ้นอย่างโกรธกริ้ว
"ฮ่าฮ่า...
พวกเราเดาไว้นานแล้วว่าเจ้าย่อมกลับมาที่นี่สักวัน เราจึงมารอเจ้าอยู่ที่นี่ บัดนี้จงสวามิภักดิ์อย่างว่าง่าย แล้วตามพวกเราขึ้นไปยังตำหนักศักดิ์สิทธิ์เสีย
หากเจ้ายอมให้ความร่วมมือ บางทีพวกเราอาจไว้ชีวิตเจ้าไว้หนึ่งก็เป็นได้ มิฉะนั้น ราชินีแห่งความมืดอย่างเจ้าก็คงครองตำแหน่งนี้ได้อีกไม่นาน"
เงาร่างหนึ่งในนั้นพูดขึ้นอย่างเย็นเยียบเจือความน่าขนลุก
น้ำเสียงของมันดังเหมือนนกฮูกยามร้องคำราม ฟังแล้วเจ็บแสบจนแทบทนไม่ได้
"ให้ความร่วมมือกับพวกเจ้าแล้วเจ้าก็จะไว้ชีวิตเรา?
เราจะไม่รู้บ้างเหรอว่ากบฏสามคนพวกเจ้าไร้ยางอายและเจื่อนชั่วเพียงไหน ยิ่งกว่านั้น เราจะไม่มีวันยอมให้พวกเจ้าสำเร็จ"