ครืนครืน...
มนุษย์น้ำแข็งยกกระบองขาวขึ้นมา ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ กลายเป็นกระบองยักษ์ยาวถึงร้อยเมตรในพริบตา พร้อมกับพลังงานน่าหวาดกลัวกวาดออกไป
ผู้เชี่ยวชาญขั้นหล่อเต้าทั้งสี่คน เห็นใบมีดมิติสีดำสนิทพุ่งเข้ามาฟัน ก็พากันตกใจ พวกเขาสัมผัสได้ว่ากริชสีดำพวกนี้อันตรายยิ่งนัก
ขณะเดียวกัน การโจมตีของมนุษย์น้ำแข็งก็สร้างความกดดันให้ผู้เชี่ยวชาญขั้นหล่อเต้าทั้งสี่คนไม่น้อย
เพราะมนุษย์น้ำแข็งก็มีพลังรบเทียบเท่าขั้นหล่อเต้าเช่นกัน!
ดังนั้น ภายใต้การโจมตีของใบมีดมิติและมนุษย์น้ำแข็ง ผู้เชี่ยวชาญขั้นหล่อเต้าทั้งสี่จึงถูกบังคับให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
ที่สำคัญ การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ผู้เชี่ยวชาญขั้นหล่อเต้าทั้งสี่กำลังเตรียมตัวจับกุมต้นกำเนิดชางหวงอย่างเต็มที่ จะไปคิดได้อย่างไรว่าเย่อวิ๋นเฟยจะจู่โจมขวางพวกเขากะทันหัน
ผู้เชี่ยวชาญขั้นรู่เต้าที่อยู่ใกล้ ๆ หลายคนถึงกับถูกกระบองของมนุษย์น้ำแข็งฟาดกระเด็น ร้องโหยหวน
ผู้เชี่ยวชาญขั้นรู่เต้าคนอื่น ๆ ที่กำลังวิ่งเข้ามาก็ตกใจ พากันหยุดชะงัก
"ข้าขวางไว้เอง เจ้ารีบไป!"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตไปยังเด็กหญิงตัวน้อย จากนั้นปลดปล่อยพลังงานมิติและกฎแห่งมิติของตัวเองออกมา ส่งผลต่อพื้นที่เล็ก ๆ ที่เด็กหญิงยืนอยู่ เพื่อต้านทานธงค่ายกลห้ามมิติเหล่านั้น
เด็กหญิงตอนนี้อึดอัดใจและหวาดกลัว ยืนสั่นเทาอยู่ตรงนั้น หน้าซีดเผือด ดูไร้ที่พึ่งเป็นอย่างยิ่ง