"ขั้นทะเลสวรรค์ทั้งหมด จงขึ้นไปพร้อมกัน ฆ่าไอ้สัตว์น้อยนี่!"
ผู้อาวุโสใหญ่คนหนึ่งตะโกนก้อง
วูบ วูบ...
ยอดฝีมือขั้นทะเลสวรรค์ทั้งหมดของหุบเขาจื่อตันต่างขยับกาย พุ่งตรงมาจากทุกสารทิศเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
"หนีเร็ว!"
"น่ากลัวเกินไป ต่อไปนี้จะไม่มาเยือนหุบเขาจื่อตันอีกแล้ว!"
เหล่าฝูงชนที่มาขอยาไม่กล้าดูต่อไปอีก ต่างพากันวิ่งหนีออกไปนอกหุบเขาจื่อตัน เพราะยอดฝีมือขั้นทะเลสวรรค์จำนวนมากร่วมมือกันปลดปล่อยพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมา มีผู้ที่อ่อนแอจำนวนไม่น้อยถูกสั่นสะเทือนจนวิญญาณดับสูญ กลายเป็นละอองเลือดกระจายไปทั่ว
วูบ!
เผชิญหน้ากับการโจมตีร่วมกันของยอดฝีมือขั้นทะเลสวรรค์เกือบร้อยคน เย่อวิ๋นเฟยยิ้มบางๆ กายวรกายวาบหนึ่ง ปรากฏตัวในที่ไกลออกไป
ตูม ตูม...
คลื่นพลังงานอันบ้าคลั่งถาโถมใส่จุดที่เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งยืนอยู่ ทำให้แม้แต่มิติยังแตกเป็นรอยแยกดำมืด ฝุ่นควันคลุ้งพลุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า
"ไล่ตาม!"
ยอดฝีมือขั้นทะเลสวรรค์ทั้งหมดต่างหันกาย พุ่งไปทางเย่อวิ๋นเฟย
ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยเคลื่อนย้ายตำแหน่งต่อเนื่องหลายครั้ง ปรากฏตัวราวกับภูตผี
ยอดฝีมือขั้นทะเลสวรรค์ร้อยกว่าคนของหุบเขาจื่อตันวิ่งวุ่นไปมา ก่อให้เกิดฝุ่นควันตลบอบอวล แต่กลับจับต้องแม้แต่เส้นขนของเย่อวิ๋นเฟยไม่ได้สักเส้น
"เปิดค่ายกลใหญ่พิทักษ์หุบเขา กักขังการเคลื่อนไหวของเขา ดูซิว่าเขาจะยังหนีได้อีกหรือไม่!"
เจ้าเมืองตะโกนก้อง
ครืน ครืน...
ชั่วขณะถัดมา พลังค่ายกลอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกมา ม่านแสงค่ายกลขนาดใหญ่ค่อยๆ ลอยสูงขึ้นปกคลุมสำนักใหญ่ของหุบเขาจื่อตันเอาไว้