เปียง! เสียงดังก้อง ของเกราะเทพที่คลุมร่างของเขาถูกฟันจนประกายไฟสาดส่องเจิดจ้า
"เกราะเทพของข้ามีพลังป้องกันสูงส่งนัก ย่อมคุ้มครองร่างข้าได้"
มหาเทพขั้นต้นผู้นี้แม้ตื่นตระหนกสยองขวัญ แต่ในใจยังพึ่งพิงความหวังสุดท้ายอยู่บ้าง เพราะเกราะเทพชิ้นนี้เคยช่วยรับการโจมตีจากสรรพสิ่งระดับเดียวกันมานับไม่ถ้วน
แต่ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นในใจ เขากลับตกตระหนกสยองที่พบว่าเกราะเทพบนร่างกลับแตกร้าวออก ปราณกระบี่เด็ดขาดเปี่ยมด้วยอำนาจครอบงำนับพันนับหมื่นสาย ดุจคลื่นยักษ์ซัดสวาบทะลุเข้าสู่ภายในร่างของเขา ในพริบตาเดียวก็บดขยี้อวัยวะภายในทั้งห้าจนแหลกลาญ
"ดีมาก วิชากระบี่ของเจ้าก้าวหน้าขึ้นอีกไม่น้อยจริง ๆ"
ผู้อาวุโสฮุ่นเห็นเย่อวิ๋นเฟยใช้กระบี่เพียงเสี้ยวหนึ่งก็ฟันร่างของมหาเทพขั้นต้นแตกกระจาย จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"ใช่แล้ว ทัศนวาสนาแสงดาบแสงกระบี่เมื่อครู่ทำให้วิชากระบี่ของข้าก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
"แต่พลังที่ข้าออกมือคราวนี้รุนแรงเช่นนี้ ครึ่งหนึ่งเป็นเพราะในกระบี่ยาวของข้ายังหลงเหลือพลังงานวิถีกระบี่และกฎแห่งวิชากระบี่ของท่านผู้อาวุโสท่านนั้นอยู่ หากอาศัยวิชากระบี่ของข้าเพียงลำพัง ไม่แน่ว่าจะเอาชนะมหาเทพขั้นต้นได้ในกระบี่เดียว"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าแล้วเอ่ยต่อ
"แต่กระบี่ยาวเล่มนี้บัดนี้เป็นของเจ้าแล้ว พลังของมันย่อมเทียบเท่าส่วนหนึ่งของพลังของเจ้ามิใช่หรือ"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยต่อพร้อมรอยยิ้ม
"ก็ว่าได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ท่านฮวัง ลงมือเถิด"
ขณะนี้เนื้อในของมหาเทพขั้นต้นตรงหน้าถูกปราณกระบี่เด็ดขาดทำลายจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงเปลือกนอก และเย่อวิ๋นเฟยก็ได้ฉวยโอกาสโจมตีวิญญาณของเขา ผู้อาวุโสหวงปรากฏกายข้างกายเย่อวิ๋นเฟย แล้วรีบร่ายวิชานักบำเพ็ญปีศาจร่วมโจมตีทันที
เมื่อครู่ทั้งสองร่วมมือปิดผนึกมหาเทพขั้นต้นไปหนึ่งแล้ว การจับมือกันอีกครั้งเพื่อรับมือมหาเทพขั้นต้นผู้นี้จึงดูคล่องแคล่วเป็นธรรมดา
"เป็นไปได้อย่างไร!"
ขณะนี้เหล่ามหาเทพขั้นต้นที่เหลือเห็นเย่อวิ๋นเฟยทำลายร่างของมหาเทพขั้นต้นได้ในเวลาสั้นเพียงนี้ ต่างแสดงสีหน้าไม่เชื่อสายตาออกมา