เย่อวิ๋นเฟยวาบกายไป ปรากฏกายเหนือจุดใดจุดหนึ่ง ผนึกมือ ส่งร่ายอักษรไฟนับสิบร่ายลงบนผืนปฐพี สั่นสะเทือนจนพื้นดินโยกไหวไปมา
"เปิด!"
ชั่วขณะหนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยตวาดลั่น เหยียบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง
ครืน...ครืน...ครืน...
เท้าของเย่อวิ๋นเฟยขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด กลายเป็นเท้ายักษ์เหยียบลงบนพื้นทันใด ทำให้พื้นแตกเป็นรอยแยกขนาดมหึมา
ปัง!
มังกรไฟสายหนึ่งแผ่ความร้อนน่าตกใจ พวยพุ่งย้อนขึ้นมาจากใต้รอยแยก เผาไหม้มิติโดยรอบจนบิดเบี้ยวเล็กน้อยทันใด
"สายเลือดปฐพีโบราณของสำนักจื่อเวยเรา! เปิดออกจริงๆ ด้วย! ซูเฟย เจ้าช่างมีวิธีการดั่งเทพเจ้า!"
หนิงจงฉีเห็นมังกรไฟนั้น ตื่นเต้นสุดขีด
"ผู้อาวุโสหนิง ข้าจะเริ่มหลอมอาวุธแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยนำเตายักษ์ออกมา ลอยอยู่เหนือรอยแยกนั้น
เวลานี้ รอยแยกกลายเป็นปากปล่องไฟ เปลวเพลิงลุกโชนพวยพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างไม่ขาดสาย ทำให้อุณหภูมิในดินฟ้านี้สูงขึ้นอย่างน้อยหลายสิบองศา
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิหน้าเตายักษ์ นำวัตถุหลอมอาวุธจำนวนมากออกมา รวมถึงของวิเศษสามชิ้นที่ทำลายโลก
แน่นอนว่าของวิเศษสามชิ้นนี้สูญเสียพลังไปแล้ว จึงดูธรรมดา ไม่มีพลังหรือกฎน่ากลัวใดๆ แผ่ออกมา
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ พาวัตถุหลอมอาวุธทั้งหมดทิ้งลงในเตายักษ์เบื้องหน้า