"ซูเฟย เพิ่งได้รับข่าวว่า สำนักศักดิ์สิทธิ์ชางเยียน สำนักสัตว์ ตระกูลเจ้า ตระกูลกาน ตระกูลลวี่ และตระกูลเมิ่ง ฯลฯ หลายมหาอำนาจส่งคนออกมาอีกแล้ว จะมาหาเรื่องสำนักจื่อเวยของเรา!"
ในขณะนั้น เย่อวิ๋นเฟยได้รับเสียงสื่อจิตจากเจ้าสำนักหลิว
"ให้พวกเขามาเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
สถานการณ์เช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยคาดไว้ล่วงหน้านานแล้ว
มหาอำนาจเหล่านั้นต้องอับอายใหญ่หลวงในสำนักจื่อเวย คงไม่ยอมเลิกราไปง่ายๆ แน่
เย่อวิ๋นเฟยออกจากหอเงามายา มาที่ศาลบรรพชน
เสวียนกุยกำลังนอนแผ่กลางแดดในศาลบรรพชน
"เด็กน้อย เจ้าไปก่อเรื่องกับมหาอำนาจตะวันออกมากมายขนาดนั้น อาศัยข้าเพียงลำพัง เกรงว่าจะต้านทานไม่ไหว"
เสวียนกุยพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
"หากเป็นแต่ก่อน ข้าคงไม่กลัวมหาอำนาจตะวันออกพวกนี้ แต่ตอนนี้สภาพร่างกายข้าไม่สู้ดีนัก"
เสวียนกุยถอนหายใจพูด
"ท่านผู้อาวุโสไม่ต้องกังวลมาก
สำนักจื่อเวยของเรายังมีทุนเดิมอยู่บ้าง น่าจะประคับประคองไปได้"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"เด็กน้อย เจ้าเป็นใครกันแน่?
เหตุใดจึงคุ้นเคยกับสำนักจื่อเวยของเรายิ่งนัก บางเรื่องดูเหมือนเจ้าจะรู้มากกว่าข้าเสียอีก?"
เสวียนกุยเอี้ยวหัว จ้องเย่อวิ๋นเฟยแล้วถาม
"พูดไปก็ยืดยาว บางเรื่องพูดไปเจ้าก็ไม่เชื่อ
อย่างไรเสีย ตอนนี้ข้าก็คือศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักจื่อเวย ทุกสิ่งที่ทำล้วนเพื่อให้สำนักจื่อเวยกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดแล้วตอบ
บางเรื่องไม่อาจพูดให้ชัดเจนได้ ใช่หรือจะบอกเสวียนกุยผู้นี้ว่าชาติก่อนข้าเป็นนักศึกษาสำนักจื่อเวย ชาตินี้เกิดใหม่แล้วกลับมาสำนักจื่อเวยอีกครั้ง?