เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1604 อัศวินสุริยันเก้ายาง

8 นาที· 1.9K คำ

"ดูเหมือนท่านจะรู้จักแดนยมโลกเป็นอย่างดี"

เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยปากพร้อมรอยยิ้ม

"ไม่ปิดบังท่าน ข้าที่ได้รับบาดเจ็บก็เพราะคำนวณหยั่งรู้เกี่ยวกับแดนศพตงหวงและแดนยมโลก ถึงได้ถูกบาปสะท้อนกลับ"

พ่อมดเฒ่าถอนหายใจเอ่ยขึ้น

"โอ้? พ่อมดเฒ่า เหตุใดท่านจึงต้องคำนวณหยั่งรู้แดนศพตงหวงกับแดนยมโลกเล่า?"

เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

โดยทั่วไปแล้ว ปรมาจารย์ด้านการหยั่งรู้ย่อมไม่เปลืองพลังและเวลาคำนวณหยั่งรู้สิ่งใดโดยไร้เหตุผล เพราะการหยั่งรู้ทุกครั้งล้วนมีความเสี่ยงที่จะถูกบาปสะท้อนกลับ

โดยเฉพาะแดนยมโลกที่เป็นพลังลึกลับเช่นนั้น ยิ่งไม่มีปรมาจารย์ด้านการหยั่งรู้คนไหนกล้าไปเกี่ยวข้องด้วย

"ที่ข้าต้องคำนวณหยั่งรู้แดนศพตงหวงและแดนยมโลก ก็เพราะเผ่าพันธุ์ของเราถูกแดนยมโลกจับตามองอยู่

แดนศพไม่เพียงแต่ต้องการยึดครองตงหวงเท่านั้น ยังคงค้นหาทางเข้าสู่โลกแกนกลางของเราอยู่ เพื่อจะได้บุกเข้ารุกราน"

พ่อมดเฒ่ากล่าวขึ้น

"เป็นเช่นนี้เอง"

เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า

เผ่าแกนกลางนั้นขึ้นชื่อเรื่องความมั่งคั่ง แดนศพต้องการบุกเข้าโลกแกนกลางก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่

"กำลังของเผ่าแกนกลางพวกท่านก็ไม่น้อยหน้านัก น่าจะไม่ต้องเกรงกลัวแดนศพ"

เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น

"ความสามารถของแดนยมโลกน่ากลัวยิ่งนัก เผ่าแกนกลางของเราคงสู้นั้นไม่ได้

อีกทั้งหากไม่ถึงทางตัน เผ่าแกนกลางของเราก็ไม่อยากต่อกรกับผู้ใด"

พ่อมดเฒ่าส่ายหน้าเอ่ยขึ้น

"เพียงแต่ ในหลายคราหากเจ้าไม่คิดก่อเรื่อง ฝ่ายตรงข้ามก็จะคิดมาก่อเรื่องกับเจ้าเอง"

เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น

"ถูกต้อง"

พ่อมดเฒ่าถอนหายใจเอ่ยขึ้น

"ไม่ดีแล้ว! ปราชญ์หยั่งรู้ของแดนศพกำลังหยั่งรู้ถึงพวกเราอีกแล้ว ทุกคนจงเก็บกลิ่นอายของตนทันที!"

จู่ ๆ พ่อมดเฒ่าก็สีหน้าเปลี่ยนไปพลางเอ่ยปากขึ้น

ชายชราชุดเทาและชายชาวเผ่าแกนกลางอีกกว่าสิบคนเมื่อได้ยิน ต่างก็ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไป

วืด ๆ...

แนวพลังงานลึกลับสีเหลืองนับไม่ถ้วนถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของพวกเขาตลอดเวลา ปกคลุมทั่วร่างกายของพวกเขาไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป