เย่อวิ๋นเฟยจิตเพียงเคลื่อนไหว
ติ๊ง!
แสงดำสายหนึ่งปรากฏขึ้น ป้องกันลำแสงสีเงินที่ยิงมาจากด้านหลังไว้ได้
แสงดำนี้คือหนามลับ!
ในเวลาเดียวกัน
เย่อวิ๋นเฟยชกหมัดเดียวเข้าใส่ลำแสงสีเงินเบื้องหน้านั่น
ตูม!
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยระเบิดกระจุยไปครึ่งหนึ่งทันที
ลำแสงสีเงินนั้นก็ถูกต้านไว้ได้เช่นกัน
กลับกลายเป็นเข็มเงินเล่มหนึ่ง!
บางราวขนวัว!
และยังแผ่กลิ่นอายพลังวิญญาณอันทรงพลังออกมาด้วย
ฟิ้ว ฟิ้ว!
เข็มเงินอีกสองเล่มปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เล่มหน้าหนึ่งเล่มหลังหนึ่ง พุ่งเข้าใส่หัวใจของเย่อวิ๋นเฟย
ครั้งนี้ ดูเหมือนเย่อวิ๋นเฟยจะหลบไม่ทันเสียแล้ว
ถูกเข็มเงินสองเล่มปักเข้าใส่ตำแหน่งหัวใจ ทะลุร่างผ่านไป
"ฮิ ฮิ...
ไอ้หนู เจ้าต้องตายแน่"
ไม่ไกลออกไป ร่างลวงตาลางเลือนร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้น พร้อมส่งเสียงหัวเราะเย็นยะเยือก
เป็นชายชราชุดดำที่แผ่กลิ่นอายประหลาด ร่างลวงตาบิดเบือนพลิ้วไหวเล็กน้อย
"เจ้าวางใจเถิด ข้าจะนำสมุนไพรครึ่งเทพในตัวเจ้ากลับไปถวายท่านแม่ทัพใหญ่
แล้วก็ ได้ยินว่าเจ้าครอบครองวิชายุทธ์และเคล็ดวิชาอันยอดเยี่ยมอยู่ไม่น้อย ข้าเดาว่า ในตัวเจ้าคงมีแผ่นหยกบันทึกวิชาที่เกี่ยวข้องอยู่สินะ
ข้าจะรับไว้ด้วยความยินดีเช่นกัน"
ชายชราชุดดำผู้นั้นมองเย่อวิ๋นเฟย ใบหน้าเต็มไปด้วยความย่ามใจ
"ที่แท้ก็เป็นร่างแยกวิญญาณ มาเพื่อลอบสังหารข้า
ดูท่าทาง เจ้าคงฝึกฝนนักบำเพ็ญปีศาจมาบ้างด้วยกระมัง
มิน่าเล่า ถึงได้แทรกซึมเข้ามาในค่ายหลวงของกองทัพผสมห้าแคว้นได้อย่างแนบเนียน ไร้ผู้ใดล่วงรู้"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยจับจ้องชายชราชุดดำผู้นั้น น้ำเสียงเย็นเยียบ
"โอ้?
ไอ้หนู เจ้ารู้จักนักบำเพ็ญปีศาจหรือ?
นักบำเพ็ญปีศาจเป็นเคล็ดสืบทอดแก่นกลางที่สุดของสำนักวิญญาณเรา แม้แต่ในจักรวรรดิกู่เยว่ของเราก็มีคนรู้ไม่มากนัก เจ้ารู้ได้อย่างไร?"
ชายชราชุดดำผู้นั้นอดไม่ได้ที่จะชะงัก
"นักบำเพ็ญปีศาจต่ำตมไร้ฝีมือเหล่านี้ กลับถูกเทิดทูนเป็นสุดยอดวิชาสืบทอดของสำนักหนึ่ง ดูท่า สำนักวิญญาณพวกเจ้าจะอ่อนด้อยยิ่งนัก"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
วิชาของผู้บำเพ็ญวิญญาณที่เย่อวิ๋นเฟยถ่ายทอดให้หวงซางนั้น สูงส่งกว่าวิชาของผู้บำเพ็ญวิญญาณที่ชายชราชุดดำตรงหน้าฝึกฝนอยู่มากนัก