ภายในหมู่ดาวเสวียนหวง ต่อให้เป็นสี่ขุมกำลังใหญ่แห่งอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ ก็ยากจะหยิบโอสถเต๋าขั้นเก้าออกมาได้สักเม็ด
แต่ในขวดหยกสิบกว่าใบที่เย่อวิ๋นเฟยหยิบออกมา ทุกใบล้วนบรรจุโอสถเต๋าขั้นเก้าหลายเม็ด รวมกันแล้วหลายสิบเม็ด!
“สหายเย่ เจ้าไปได้โอสถเต๋าขั้นเก้ามามากมายเช่นนี้จากที่ใด?”
ฉู่จีสงสัยว่าตนตาฝาดไปหรือไม่
“โอสถเต๋าขั้นเก้าพวกนี้ แลกเปลี่ยนของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าระดับกลางได้กี่ชิ้น?”
เย่อวิ๋นเฟยถาม
“อย่างน้อยสิบชิ้น
อย่างไรก็ตาม เจ้าต้องทำใจไว้ด้วย โอสถเต๋าขั้นเก้าที่เจ้าเอาออกมา แม้ทุกเม็ดจะเป็นของล้ำค่าไร้ราคา แต่ในสนามรบ ของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าระดับกลางมีประโยชน์ยิ่งกว่า
ดังนั้น ในยามโลกปั่นป่วนเช่นนี้ โอสถเต๋าขั้นเก้าหลายสิบเม็ดนี้ คาดว่าแลกเปลี่ยนของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าระดับกลางได้เพียงห้าหกชิ้น
เจ้ารับได้หรือไม่?”
ฉู่จีกล่าว
“ได้ ลำบากท่านแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
โอสถเต๋าขั้นเก้าพวกนี้ สำหรับผู้อื่นนับว่าล้ำค่ายิ่ง แต่สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้วไม่นับเป็นสิ่งใด
“เช่นนั้นก็ดี
ข้าจะไปช่วยเจ้าแลกเปลี่ยนเดี๋ยวนี้!
เจ้ารออยู่ที่นี่ก่อน”
ฉู่จีสะบัดแขนเสื้อ กวาดขวดหยกสิบกว่าใบที่เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งหยิบออกมารวมไว้ ก่อนก้าวออกจากตำหนัก
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิภายในตำหนัก
ครึ่งก้านธูปให้หลัง
“สหายเย่ โชคดีที่ไม่เสียเกียรติ นี่คือของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าระดับกลางหกชิ้น เจ้ารับไป”
ฉู่จีกลับมาแล้ว ส่งของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าระดับกลางหกชิ้นมาตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
“ผู้อาวุโสฉู่ ขอบคุณยิ่ง”
เย่อวิ๋นเฟยเก็บอาวุธทั้งหกชิ้น รู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง
“ไม่ต้องขอบคุณ
สองวันให้หลัง เราจะเปิดศึกตัดสินกับกองทัพรุกรานของจักรวรรดิกู่เยว่ หวังว่าถึงเวลานั้นสหายเย่จะช่วยออกแรงเพื่อกองทัพผสมห้าแคว้นของเรา”
ฉู่จีมองไปทางเย่อวิ๋นเฟย
“ท่านวางใจ ข้าจะออกแรง”