เด็กสาวสองคนนั้น คนหนึ่งสวมเสื้อแดง อีกคนสวมเสื้อขาว อายุราวสิบหกปีทั้งคู่ รูปร่างบอบบางงดงาม ใบหน้างามประณีต ผิวพรรณขาวดั่งหิมะ
เพียงแต่ตอนนี้ต่างหอบหายใจ หน้าผากใสดั่งแก้วผลึกเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อหอม
เย่อวิ๋นเฟยเดินเข้าไปใกล้ถึงได้รู้ว่า สิ่งที่ล้อมเด็กสาวทั้งสองไว้คืออสูรอนธการสี่ห้าสิบตัว
เด็กสาวทั้งสองนั้นมีพลังอยู่ในขั้นวิญญาณปฐมขั้นต้น การจะรับมือกับอสูรอนธการจำนวนมากถึงเพียงนี้ ดูลำบากยิ่งนัก
"มีคนมาแล้ว!"
เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งจะเข้าไปใกล้ แววตาดีใจของเด็กสาวทั้งสองก็มองมาพร้อมกัน
ทั้งสองอยู่ภายใต้การล้อมโจมตีของอสูรอนธการพวกนั้น รับมือซ้ายปัดขวาอย่างยากลำบาก จู่ๆ ในเวลานี้ก็มีคนปรากฏกายขึ้น ทำให้พวกนางเกิดความหวังขึ้นมาวูบหนึ่ง
ทว่า ไม่นานนักเด็กสาวทั้งสองก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมา
เพราะพวกนางพบว่า กำลังของผู้ที่มาเป็นเพียงขั้นแก่นปราณน้อยเท่านั้น!
ขั้นแก่นปราณน้อยขั้นหนึ่งยังไม่พอให้อสูรอนธการพวกนี้เขี่ยฟันด้วยซ้ำ!
"เจ้าเป็นศิษย์สำนักไหน?
ที่นี่อันตรายมาก เจ้าเข้ามาได้อย่างไร?
หยุดนะ!
เจ้าอย่าเข้ามาใกล้อีก ฉวยโอกาสที่อสูรอนธการพวกนี้ยังไม่จับจ้องเจ้า รีบไปเร็ว!"
เด็กสาวเสื้อแดงผู้นั้นแววตาออกจะเย็นชา จ้องมองเย่อวิ๋นเฟย ขมวดคิ้วกล่าว
เด็กสาวเสื้อแดงผู้มีนิสัยเย็นชาคนนี้ คิ้วงามดั่งวาด ไหล่บางกรีดกราย เอวบางดั่งแพรไหม ประหนึ่งบุปผาหลีฮวาที่งามอย่างสง่า
"ใช่แล้ว
เจ้าเร็วเข้าเถิด อสูรอนธการพวกนี้ดุร้ายมาก ด้วยรูปร่างเล็กๆ ของเจ้า พวกมันงาบเดียวก็กินเจ้าหมดแล้ว!"
เด็กสาวเสื้อขาวผู้นั้นก็ร้องบอกทันที เสียงใสดั่งไข่มุกกระทบจานหยก กังวานก้องทันใด
เด็กสาวเสื้อขาวผู้นี้มีรูปหน้าเรียวไข่ ลักยิ้มเผยอ ผิวงามสู้หิมะ ประกอบด้วยความไร้เดียงสาบริสุทธิ์และแววตาซุกซน บนลำคอห้อยสร้อยไข่มุกเส้นหนึ่ง ขับเน้นให้นางงามดั่งตุ๊กตาหยกสลัก