"ทำได้เพียงฝ่าเข้าไปเท่านั้น!"
เย่อวิ๋นเฟยคิดตรู่หนึ่ง กัดฟันกล่าว
"สองท่านผู้อาวุโส โปรดเข้าไปในอาวุธวิเศษมิติของข้าก่อน ข้าจะลงไปสำรวจใต้ปฐพี!"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
"น้องหนุ่ม การทำเช่นนี้เสี่ยงเกินไป!"
นักพรตเสวียนหลงตกใจไม่น้อย
สัมผัสได้ว่าหุบเขานี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายน่าสะพรึงกลัว ภัยอันตรายรอบด้าน
"คุณชายเย่ พวกเราออกจากที่นี่ก่อนเถิด โอกาสหน้ามาค่อยตามหาร่างจริงของข้า"
ไช่เฟิ่งกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"สองท่านผู้อาวุโสโปรดวางใจ ข้าจะไม่เป็นอันใด เพียงแต่จะพาท่านทั้งสองไปด้วยคงไม่สะดวกนัก
เชิญท่านทั้งสองรีบเข้าไปในอาวุธวิเศษมิติของข้าเถิด
รีบเร่งเวลา!"
เย่อวิ๋นเฟยตอบกลับ
นักพรตเสวียนหลงและไช่เฟิ่งต่างเข้าใจได้ว่าเย่อวิ๋นเฟยดูถูกกำลังของทั้งสอง จึงได้แต่ยิ้มขม ขณะนี้กำลังของเย่อวิ๋นเฟยเหนือกว่าพวกเขาทั้งสองมากแล้วจริง ๆ
ที่สุด นักพรตเสวียนหลงและไช่เฟิ่งก็ถูกเร่งเร้าให้เข้าไปในหอเงามายา
ครืนครืนครืน...
ภายในหุบเขา สิ่งมีชีวิตสีทองจำนวนมากราวกับสายน้ำหลั่งไหลทะลักเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง เย่อวิ๋นเฟยตกอยู่ในวงล้อมหนาแน่น
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือหนึ่งครั้ง ลำเลียงมังกรธรณีสีดำกว่าหนึ่งร้อยตัว รวมถึงมังกรธรณีระดับอื่นอีกนับพันตัวออกจากหอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยหยิบแส้ขับมังกรและจานวัดปฐพีออกมา ปั้นแต่งค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่ขึ้นมาฉับพลัน
เปรี้ยง...
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่กลางค่ายกล ปลุกค่ายกลปฐพี แล้วมุดดำดิ่งลงไปใต้ผืนปฐพี
เบื้องล่างใต้พื้นดินนี้ เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตสีทองที่ฝังอยู่อย่างหนาแน่น ดูราวกับหลุมศพหมู่ขนาดมหึมา
และยามนี้ สิ่งมีชีวิตสีทองที่ฝังอยู่ใต้ดินเหล่านั้นดูเหมือนจะขยับเขยื้อนขึ้นมาทั้งหมด พวกมันเคลื่อนย้ายเข้ามาหาเย่อวิ๋นเฟยไม่ขาดสาย หมายจะล้อมสังหารเขา