เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1080 ประหารให้สิ้นซาก

9 นาที· 2.1K คำ

ประลองสังหารจอมยุทธ์ขั้นสายฟ้าสวรรค์ยี่สิบคนในการรบเพียงครั้งเดียว!

ข่าวนี้สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่ในทะเลดาวเทียนหลัวแล้ว ราวกับตำนานเทพนิยายที่ไม่อาจทำให้ใครเชื่อได้

"จากนี้ไป เย่อวิ๋นเฟยได้กลายเป็นหนึ่งเดียวแห่งทะเลดาวเทียนหลัวอย่างแท้จริง!"

มีผู้คนเอ่ยชื่นชม

ผู้คนทั้งหลายได้ยินแล้วก็เงียบงัน ไม่อาจโต้แย้งได้

เพราะผลงานอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ต่อให้เป็นประมุขและผู้เฒ่าสูงสุดของมหาอำนาจไม่กี่แห่งในทะเลดาวเทียนหลัว ก็ยังทำไม่ได้!

"ส่งคำสั่งไป ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ในสำนักเรา ใครก็ห้ามไปหาเรื่องเย่อวิ๋นเฟยและวังชิงหยุน!

ผู้ฝ่าฝืน ประหาร!"

"ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ตราบใดที่พบผู้คนของวังชิงหยุน จงเอาใจอย่างสุดกำลัง!"

นานาพลังนับไม่ถ้วนต่างออกคำสั่งคล้ายคลึงกันภายในองค์กรของตน

ทุกคนต่างเข้าใจดี หลังการประลองที่เย่อวิ๋นเฟยสังหารจอมยุทธ์ขั้นสายฟ้าสวรรค์ยี่สิบคน วังชิงหยุนก็ก้าวขึ้นเป็นมหาอำนาจในทะเลดาวเทียนหลัวในพริบตา!

ในขณะที่ทั่วทะเลดาวเทียนหลัวกำลังเดือดพล่านไปด้วยความตื่นตะลึง พลังตระกูลเหมียว ตระกูลผาง และอื่นๆ ที่มีเรื่องบาดหมางกับเย่อวิ๋นเฟย กลับตกอยู่ในสภาพซบเซาหดหู่

ในพลังเหล่านี้ ทุกคนล้วนมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ถึงขั้นหวาดหวั่นพรั่นพรึง เกรงว่าเย่อวิ๋นเฟยจะบุกรุกมาคิดบัญชีเมื่อไรก็ไม่รู้

ภายในพระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์จิ่วหลี จักรพรรดิและเหล่าขุนนางต่างก็หวาดกลัวไม่เป็นอันกินอันนอน

"ฝ่าบาท บัดนี้พวกเราควรทำเช่นไร?

ได้ยินว่านิสัยของเย่อวิ๋นเฟยเป็นคนแค้นใครแล้วต้องชำระแค้นเสมอ เกรงว่าเขาจะบุกรุกมาอีก!"

ขุนนางผู้นึ่งเอ่ยกับจักรพรรดิด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

"คิดไม่ถึงเลยว่าราชวงศ์จิ่วหลีที่สืบทอดกันมายาวนานถึงเพียงนี้ กลับถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งบีบจนถึงขั้นนี้ได้"

จักรพรรดิสีหน้าหม่นหมอง หลับตาลงแล้วถอนหายใจยาว

"เย่อวิ๋นเฟยจะต้องบุกมาอีกแน่นอน

ถ้าอยู่ที่นี่ต่อไป ก็มีแต่รอความตาย

แต่ราชวงศ์จิ่วหลีนี้เป็นรากฐานที่บรรพบุรุษของเราสืบทอดต่อกันมา อีกทั้งหลายปีมานี้ เราทุ่มเทจัดการอาณาจักรอันงดงามนี้ หล่อหลอมด้วยหยาดเหงื่อแรงใจมหาศาล เสียดายนักที่จะละทิ้ง!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป