"นายท่าน เราไม่พบตู้กูหวนทั้งในราชวงศ์จิ่วหลีและจักรวรรดิกู่เยว่ จะเป็นไปได้ไหมว่าเขาถูกตระกูลเหมียว ตระกูลผาง สำนักสกัดฟ้า และหุบเขาอินซือจับตัวไป?
เราควรไปตามหาที่ไหนดี"
หูเมี่ยวเอ่ยถามขึ้นทันที
"ไม่ องค์ชายตู้กูหวนตอนนี้ไม่น่าจะอยู่ในมือของพวกกองกำลังเหล่านั้น
หากองค์ชายตู้กูหวนอยู่ในมือพวกเขาจริง พวกเขาคงใช้เขาเป็นเครื่องมือข่มขู่ข้าแล้ว
เพราะว่า สิ่งเดียวที่พวกเขาจับตัวองค์ชายตู้กูหวนไปก็เพื่อใช้ข่มขู่ข้า"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้าพูด
"เช่นนั้นองค์ชายตู้กูหวนจะอยู่ที่ไหนกัน?"
หูเมี่ยวพูดด้วยความสงสัย
"มีเพียงสองความเป็นไปได้
หนึ่ง เขาหาที่ซ่อนตัว สอง เขาถูกสังหารแล้ว
หากเขาซ่อนตัว ข้าเพียงทำลายล้างกองกำลังที่ตามล่าเขา เขาก็จะปลอดภัย
หากเขาถูกสังหาร ข้าจะสืบหาคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด แล้วสังหารให้หมด เพื่อล้างแค้นแทนเขา"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยอย่างช้า ๆ
สามวันต่อมา
เมืองหลวงเผ่าเหมียว
ยานเหินฟ้าลำหนึ่งบินมาแต่ไกล ลงจอดนอกเมือง
"นายท่าน ถึงเมืองหลวงเผ่าเหมียวแล้ว"
ในยานเหินฟ้า หูเมี่ยวพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
ระหว่างเดินทางมา เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิหลับตาตลอด ให้หูเมี่ยวเป็นผู้ควบคุมยานเหินฟ้า
"พวกเราออกไป"
เย่อวิ๋นเฟยพาหูเมี่ยวเดินออกจากยานเหินฟ้า แล้วเก็บยานเหินฟ้า
เบื้องหน้าคือเมืองหลวงเผ่าเหมียว เมืองอันยิ่งใหญ่อลังการ
เห็นได้ว่าภายในเมืองมีถนนหนทางนับไม่ถ้วนตัดกันไปมา คึกคักวุ่นวายยิ่งนัก
"พวกเราบุกเข้าไปตรง ๆ เลย"
เย่อวิ๋นเฟยวางมือไว้ด้านหลัง สายตาเย็นชามองสำรวจเมืองเบื้องหน้า พูดเสียงเรียบ แล้วก้าวเดินเข้าไปในเมือง
หูเมี่ยวเดินติดตามเย่อวิ๋นเฟยอย่างใกล้ชิด ดั่งเด็กสาวผู้ว่านอนสอนง่าย
"หยุด! นี่คือเขตต้องห้ามของตระกูลเหมียว..."