ณ ห้วงลึกแห่งมิติ
ผ่านไปเก้าวัน เย่อวิ๋นเฟยก็ดูดซับฤทธิ์โอสถทั้งหมดของผลเสวียนคงเก้าผลจนหมดสิ้น
กลิ่นอายว่างเปล่าอันลึกล้ำแฝงด้วยวิถีแห่งมรรคแผ่ซ่านออกจากร่างของเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกว่าร่างกายของตนกับมิติรอบด้านประสานกลมกลืนกันอย่างสมบูรณ์!
ความเข้มข้นของพลังมิติภายในกายเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างน้อยร้อยเท่า!
การเสพผลเสวียนคงเก้าผล ทำให้พลังมิติของเย่อวิ๋นเฟยก้าวกระโดดเชิงคุณภาพอย่างแท้จริง
สำคัญยิ่งกว่านั้น พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยเริ่มสัมผัสกฎแห่งมิติและโครงสร้างของมิติที่ดำรงอยู่ในห้วงมิติรอบกายได้ในขั้นต้น!
เมื่อพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยสัมผัส ห้วงมิติรอบกายหาได้ว่างเปล่าอีกต่อไป กลับปรากฏเส้นสาย จังหวะลีลา และโครงสร้างที่มองไม่เห็นขึ้นมามากมาย!
"มิติ…"
เย่อวิ๋นเฟยดื่มด่ำสัมผัสความมหัศจรรย์ของโครงสร้างมิติทุกอณูจิต เกิดความรู้สึกราวกับบรรลุวิถี
"นับจากนี้ ระยะที่ข้าสามารถท่องผ่านมิติได้จะยิ่งไกลกว่าเดิม"
เย่อวิ๋นเฟยตื่นเต้นเล็กน้อย
"เอาล่ะ ฝึกฝนคุนเผิงใหม่เถิด"
เย่อวิ๋นเฟยหยุดสัมผัสกฎและโครงสร้างแห่งมิติ
ตูม…
วงล้อสุกสกาววงหนึ่งผุดขึ้นจากด้านหลังของเย่อวิ๋นเฟย
บนวงล้อมีช่องเก้าวัง ช่องหนึ่งสลักลายคุนเผิงไว้
ทว่า ลายนั้นพร่าเลือนยิ่ง แทบมองไม่เห็น กลิ่นอายอ่อนบาง
นั่นเป็นเพราะคุนเผิงที่เย่อวิ๋นเฟยหลอมก่อขึ้นก่อนหน้านี้ถูกทุบแตกสลายไปแล้ว บัดนี้จำต้องหลอมก่อขึ้นใหม่