"การใช้จารึกดาบมารดำมารับมือเหล่าจอมมหาเทพเหล่านี้ ย่อมสามารถบดขยี้ได้ฝ่ายเดียวโดยไม่ต้องสงสัย เพราะของวิเศษชิ้นนี้อยู่ในระดับเทพฮุ่นตุ้น
แม้กระทั่งเผชิญหน้ากับเทพฮุ่นตุ้นยังใช้มันต่อกรได้ ไม่ใช่แค่เหล่าองค์ปฐพีชั้นที่แปดสักกี่คน"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"ท่านอาวุโส เชิญเข้ามาได้แล้ว
จุดสาขาย่อยนี้ข้าเข้าควบคุมไว้แล้ว เหล่าผู้บำเพ็ญดาบภายในนี้ทั้งหมดล้วนเป็นคนข้าสิ้นเชิง"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตไปถึงเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินซึ่งยืนเฝ้าอยู่ภายนอกมาตลอด
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินนำกำลังพลแห่งประตูปฐพียืนเฝ้าอยู่ภายนอกทางเข้าของจุดสาขาย่อยแห่งแดนดาบนี้มาตลอด ท่านมิได้เป็นห่วงความปลอดภัยของเย่อวิ๋นเฟยแม้แต่น้อย เพราะทราบดีว่าด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟย การเข้าไปในจุดสาขาย่อยแห่งแดนดาบนี้ปลอดภัยนัก
เมื่อได้รับเสียงสื่อจิตของเย่อวิ๋นเฟย เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินจึงนำกำลังพลแห่งประตูธาตุดินเดินเข้าไปในจุดสาขาย่อยทันที
เหล่าผู้บำเพ็ญดาบทุกคนภายในจุดสาขาย่อยนี้ล้วนกลายเป็นร่างแยกหรือทาสของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ส่วนเหล่ามหาเทพตั้งแต่ชั้นที่ห้าขึ้นไป ล้วนถูกเย่อวิ๋นเฟยกลืนกินวิญญาณไปหมดสิ้น หรือไม่ก็ถูกคุมขังไว้ภายในหอเงามายา
"ท่านยอดชายเย่ วิชาฝีมือของท่านช่างประณีตเลิศเลอนัก แม้ข้าเฒ่าผู้นี้ยังรู้สึกตาสว่างเป็นอย่างยิ่ง!"
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินเดินตรงมาถึงโถงประชุม พอเห็นเหล่าผู้บำเพ็ญดาบเป็นกลุ่มใหญ่ยืนเรียบร้อยด้วยความเคารพนอบน้อมอยู่เคียงข้างเย่อวิ๋นเฟย จึงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
ด้วยสายตาอันแหลมคมของเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดิน ย่อมมองแลเห็นได้ทันทีว่าเหล่าผู้บำเพ็ญดาบทั้งหมดถูกเย่อวิ๋นเฟยควบคุมวิญญาณไว้จนสิ้นซาก สั่งปฏิบัติได้ทุกประการ
"ท่านอาวุโสทรงยกย่องเกินไปแล้ว เคล็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ของข้า มิอาจเทียบเท่าต่อหน้าท่านอาวุโส"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"ไม่ใช่ ท่านยอดชายเย่ ครั้งที่ข้าอายุเท่าท่าน ข้ายังไม่แม้แต่มีคุณสมบัติถือรองเท้าให้ท่านเลย!
ข้าเป็นได้เพียงเพราะได้เปรียบเรื่องวัยชรา ข้าบำเพ็ญมายาวนานนักนาน เรียกว่าคนเฒ่าย่อมเป็นปีศาจ