"เย่อวิ๋นเฟย เจ้านั่นเอง!"
ชายชราชุดดำผู้หนึ่ง ทะยานขึ้นกลางนภา ประจันหน้ากับเย่อวิ๋นเฟยแต่ไกล แววตาจับจ้องเขม็ง
ชายชราชุดดำผู้นี้คือเจ้าสุสาน!
ฟิ้ว ฟิ้ว…
สังหารชุดดำที่แผ่ไอเย็นเยียบทยอยปรากฏกาย หยุดยืนเรียงรายอยู่สองข้างของเจ้าสุสาน
เพียงพริบตา สังหารกว่าสามพันนายเรียงแถวหน้ากระดาน ไอสังหารพวยพุ่ง
ณ ที่นั้น ยังมีผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์อีกร้อยกว่าคนซึ่งไม่ใช่สังหาร มาปรากฏเบื้องหลังเจ้าสุสาน จ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววหวาดหวั่น
ผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์ร้อยกว่าคนนี้ เดิมมาเพื่อรางวัลนำจับของเผ่าปีศาจโบราณจึงมายังทวีปเทียนเสวียน
บัดนี้พวกเขาหวาดผวาเสียขวัญ เพียงเห็นเย่อวิ๋นเฟย ความเย็นเยียบในใจก็วาบขึ้นมา
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้ากล้าบังอาจทำลายสำนักงานใหญ่ของสุสานสวรรค์อำพรางของข้า คิดจะสู้รบกับพวกเราจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมลายสิ้นไปจริงหรือ..."
เจ้าสุสานแห่งสุสานสวรรค์อำพราง จับจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาหม่นหมอง กล่าวขึ้น
"พูดน้อยๆ เสียเถอะ รับตายได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็น
หึ่ง หึ่ง…
กระบี่วิญญาณธาตุทั้งห้าลอยวนข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ปะทุกระบี่ปราณเจิดจ้าท่วมฟ้า
สัมผัสได้ถึงพลังกดดันที่กระบี่วิญญาณธาตุทั้งห้าปล่อยออกมา แม้แต่เจ้าสุสานสวรรค์อำพรางก็ยังหวาดหวั่นยิ่งนัก
"เร็ว! ตั้งค่ายกลปราบมาร!"
เจ้าสุสานตะโกนลั่น
ฟิ้ว ฟิ้ว…
เหล่าสังหารชุดดำเบื้องหลังเขา ต่างพลิ้วร่าง วาบหายเข้าไปในห้วงอวกาศ อันตรธานสิ้น
ตูม…
พริบตาต่อมา ค่ายกลใหญ่ที่ไออำมหิตพวยพุ่ง ปรากฏขึ้นทันที
ไอสังหารน่าสะพรึงพรั่งพรู ผนึกผืนฟ้าดินบริเวณนี้ไว้