"ฝ่าบาทราชินี ข้าน้อยไม่ได้สิ้นสุดขอบเขตการบำเพ็ญกลายเป็นจอมมหาเทพแล้วหรือ?"
ผู้แข็งแกร่งแห่งนิกายลับคนนี้กำลังจะรายงานสถานการณ์ภายนอกต่อลวี่ตานตาน แต่แล้วก็รู้สึกได้ว่าพลังงานของนางในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนมหาศาล จึงถามด้วยความปลื้มใจ
"ใช่ เราบำเพ็ญสำเร็จแล้ว"
ใบหน้าของลวี่ตานตานเย็นชานิดหนึ่ง พร้อมพยักหน้า ขณะที่พลังวิญญาณของนางก็แผ่ออกไปสำรวจภายนอกแดนมืด
ณ ขณะนี้ภายนอกแดนมืด ร่างวิญญาณของมหาเทพชั้นห้าลำดับที่สองถูกกระบี่จิตฟันขาดเป็นสองท่อน ส่วนมหาเทพชั้นห้าที่เหลืออีกสี่คนรวมกลุ่มกันอย่างระแวงระวัง แผ่การรับรู้ไปรอบ ๆ เพื่อค้นหาว่าใครกันแน่ที่ลอบโจมตีพวกเขา
จนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถรับรู้การมีอยู่ของเย่อวิ๋นเฟยได้เลย
เย่อวิ๋นเฟยแสดงวิชาลับซ่อนกายขั้นสูงต่อเนื่อง ปิดกั้นลมหายใจของตนเอง แถมยังหยิบสังฆภัณฑ์ลับกายระดับสูงจากสถานอักขระศักดิ์สิทธิ์ออกมาหลายใบ ซ่อนร่างและลมหายใจของตนเองให้มิดชิดยิ่งขึ้นไปอีก
"ราชินีแห่งความมืด ไอ้หญิงชั่วเจ้า ใช่เจ้าใช่ไหมที่แอบก่อกรรม?
เจ้ากล้าสังหารจอมมหาเทพของฝ่ายผู้พิทักษ์ นี่คือบาปหนักที่ขัดต่อสวรรค์
ไม่ใช่แค่เจ้าที่ต้องตาย ทั้งนิกายลับก็ต้องรับเคราะห์กรรมไปด้วยกับเจ้า!"
มหาเทพชั้นห้าคนหนึ่งตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวไปยังปากทางเข้าออกของแดนมืด
ในความคิดของมหาเทพชั้นห้าทั้งหลาย พวกเขารู้สึกว่าคงเป็นราชินีแห่งความมืด หรือผู้แข็งแกร่งสักคนของนิกายลับที่ลอบโจมตีพวกเขาอยู่แน่นอน
"ใครกันแน่ที่ลงมือกำจัดผู้แข็งแกร่งแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์เหล่านี้?"
ขณะนี้ภายในแดนมืด พลังวิญญาณของลวี่ตานตานรับรู้สถานการณ์ภายนอกได้ชัดเจน นางมองมหาเทพชั้นห้าสองคนที่นอนแน่นิ่งอยู่กลางความว่างเปล่าไม่รู้เป็นตายราวาศอก และอีกสี่คนที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว รู้สึกสับสนขึ้นมาเล็กน้อย