เย่อวิ๋นเฟยหยิบเอาวิชาลับที่ได้มาไม่นานจากผีวัฏสงสารออกมา ศึกษาไล่เลียงซ้ำแล้วซ้ำเล่านับสิบรอบ
“วิชาลับพลังวิญญาณชนิดนี้มีนามว่าวิชาอ่านใจ เป็นวิทยายุทธ์พลังวิญญาณที่สามารถอ่านความคิดความหมายของผู้อื่นได้”
เมื่อศึกษาวิชาลับพลังวิญญาณชิ้นใหม่นี้จนครบถ้วนแล้ว เย่อวิ๋นเฟยกลับรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย
เพราะวิชานี้กลับเป็นวิชาลับที่ถูกสร้างขึ้นโดยเฉพาะเพื่อใช้อ่านความคิดของผู้อื่น
วิชาอ่านใจไม่ใช่วิชาโจมตี ไม่ใช่วิชาป้องกัน หากแต่เป็นวิชาลับอันลึกลับที่สามารถอ่านความคิดความหมายของผู้อื่นได้พร้อมกันทั้งหมด
“วิทยายุทธ์พลังวิญญาณแบบนี้ ถ้าใช้ได้ผลจริงก็มีประโยชน์มาก ในสมรภูมิจะสามารถมองทะลุถึงความคิดของคู่ต่อสู้ได้พร้อมกัน ล่วงรู้ก้าวแรกของศัตรู และชิงลงมือก่อน”
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเล่าถึงประโยชน์ของวิชาอ่านใจให้ผู้อาวุโสฮุ่นฟังแล้ว ผู้อาวุโสฮุ่นจึงเอ่ยขึ้นว่า
“ช่างมันเถอะ เมื่อได้มาแล้วก็บำเพ็ญซะก่อน คงมีประโยชน์ในโอกาสพิเศษบางอย่าง”
เย่อวิ๋นเฟยคิดตรึกชั่วครู่ แล้วกล่าวออกมา
ต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มบำเพ็ญวิชาอ่านใจนี้
เย่อวิ๋นเฟยบำเพ็ญวิชาอ่านใจไปในขณะเดียวกันก็บำเพ็ญคัมภีร์วิทยายุทธ์อีกหลายสายพร้อมกันไปด้วย
สัตว์เทพเก้าหัวแห่งวงล้อตราเผ่าเก้าวังถูกปล่อยออกมา ครอบกินทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรจำนวนมหาศาลอยู่ไม่หยุด
เย่อวิ๋นเฟยหยิบออกมาราวสิบกว่ากระปุกของน้ำซุปวิญญาณชั้นเลิศ ทั้งศิลาวิญญาณระดับเทพสวรรค์และระดับมหาเทพมาหลอมรวมดูดกลืน