ฮือฮ่าฮ้า……
เย่อวิ๋นเฟยและญาณวิญญาณนั้นได้ก่อสงครามอันน่าสะพรึงขึ้นภายในกระจกดำน้อย ทั้งสองฝ่ายโต้กลับกันไปมา ไม่หยุดยิ้มยิ้มถี่ถ้วน ระดมโจมตีกันอย่างครื้นครึก
เย่อวิ๋นเฟยโจมตีปราบญาณวิญญาณนั้นไปพลาง ๆ ในขณะที่หยิบเอาทรัพยากรพลังวิญญาณชนิดต่าง ๆ ออกมาใช้อยู่ต่อเนื่อง เพื่อเติมเต็มพลังวิญญาณ
"ญาณวิญญาณที่ถือกำเนิดจากกระจกดำน้อยนี้ไม่ธรรมดา ที่ไหนได้สู้ฉันได้ถึงขนาดนี้"
เย่อวิ๋นเฟยพูดชมพลาง
"ญาณวิญญาณที่เกิดจากฝ่าเป่ายิ่งแข็งแกร่งเท่าไร ยิ่งแสดงว่าฝ่าเป่าชิ้นนี้น่าสะพรึงเพียงใด"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
"คงเป็นเช่นนั้น"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำของผู้อาวุโสฮุ่นแล้วเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ
"ถ้าสามารถพิชิตกระจกดำน้อยนี้ได้ ภายหลังย่อมใช้เป็นพลังรับมือศัตรูอันทรงพลังได้อย่างแน่นอน
ใครจะคิด ผีวัฏสงสารนั้นกลับสะสมฝ่าเป่าที่ถือกำเนิดญาณวิญญาณเอาไว้!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกปลื้มปิติยิ่งนัก
เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม ญาณวิญญาณภายในกระจกดำน้อยในที่สุดก็เริ่มทรุดหนัก
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยแกร่งเกินไป แถมวิชาพลังวิญญาณที่บำเพ็ญมาก็น่าสะพรึงยิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดการต่อสู้นี้เย่อวิ๋นเฟยเติมทรัพยากรพลังวิญญาณอยู่ไม่หยุด จึงไม่ต้องห่วงพลังวิญญาณจะหมดสิ้นเลย
ค่อย ๆ ญาณวิญญาณนั้นถูกตีจนถอยร่น ต้องหนีตายไปทั่วทั้งภายในกระจกดำน้อย
เวลาผ่านไปอีกเกือบครึ่งชั่วยาม ญาณวิญญาณนั้นในที่สุดก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยกดขี่จนสิ้นซากความดื้อรั้น
วิชาพลังวิญญาณห้าหกสายของเย่อวิ๋นเฟยพรูกันเข้า ล้อมมันเอาไว้จนมิด