“พวกเจ้าลงมือพร้อมกันเลย”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
ขณะนั้น รอยทะลุตรงอกของเย่อวิ๋นเฟยกำลังสมานอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้ามีวิชาและเคล็ดวิชายุทธ์แปลกประหลาดมากมายจริงดังคาด หากเจ้ายอมมอบสมุนไพรครึ่งเทพและวิชาต่างๆ ทั้งหมดที่เจ้าครอบครองให้พวกเรา พวกเราจะยอมปล่อยเจ้าจากไป โดยไม่เอาชีวิตของเจ้า”
บุรุษชุดดำคนหนึ่งกล่าว
“เอาชีวิตข้า?
ข้าไม่คิดว่าพวกเจ้ามีกำลังขนาดนั้น”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเหยียด
ระหว่างที่พูด รอยทะลุตรงอกของเย่อวิ๋นเฟยก็สมานสนิทดีดังเดิม!
“เป็นไปได้อย่างไร!
เย่อวิ๋นเฟย เหตุใดกายเนื้อของเจ้าจึงฟื้นคืนสภาพได้รวดเร็วปานนี้!”
บุรุษชุดดำทั้งห้าคนเห็นดังนั้นล้วนสะท้านสะเทือนจิตใจยิ่งนัก หนึ่งในนั้นอดรนทนไม่ไหวเอ่ยถาม
“อย่าพูดมาก อยากลงมือก็ทำเสียให้สิ้นเรื่อง”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“ลงมือ!”
บุรุษชุดดำคนหนึ่งเปล่งเสียงขรึม
ตูมๆๆ…
บุรุษชุดดำทั้งห้าแยกจากทั้งห้าทิศรุมสังหารเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย ประหนึ่งภูเขาไฟห้าลูกที่ปะทุพร้อมกัน
ตูมๆๆ…
ค่ายกลกว่า 200 แห่งโดยรอบก็ถูกกระตุ้นให้ทำงานพร้อมกัน ระดมรอบทิศ ปลดปล่อยพลังค่ายกลอันท่วมท้นกดทับลงมายังเย่อวิ๋นเฟย
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยกลับไม่ถอยแต่รุกเข้าใส่ ก้าวไปก้าวเดียวก็วาร์ปถึงเบื้องหน้าบุรุษชุดดำคนหนึ่งในพริบตา
บุรุษชุดดำผู้นี้กำลังเร่งความเร็วเต็มกำลังเข้าปะทะเย่อวิ๋นเฟย จะคาดคิดได้อย่างไรว่าเย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วสูงสุดเช่นกัน
ชั่วพริบตา ทั้งสองเกือบจะชนกันซึ่งๆหน้า ระยะห่างไม่ถึง 1 เมตร
สีหน้าบุรุษชุดดำผู้นี้เปลี่ยนเป็นซีดขาว ตัวเขาเองก็มีกำลังขั้นสะพานดาราระยะต้น เมื่อเผชิญหน้าเย่อวิ๋นเฟยในเวลานี้ จู่ๆก็รู้สึกตื่นตระหนก!
“สังหาร!”
ทาสระดับจักรพรรดิ 145 คนปรากฏตัวอีกครั้ง รวมกันเป็นค่ายกลอัษฏเทวะมังกร มังกรยาวสีโลหิตแยกเขี้ยวง้างกร เล็บพุ่งเข้าโจมตี
โฮก…
อสูรโลหิตตัวหนึ่งที่อยู่สูงกว่า จู่โจมลงมาเขมือบ
“ตายซะ!”
เย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งออกไปโดยตรงไม่รอช้า
โอสถโลหิตแลกชีวิต 30 เม็ด ผนวกกับอานุภาพของวิชาสลายกายด้วยโลหิตแก่นแท้ ทำให้เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ว่ากายาร่างตนมีพละกำลังเปี่ยมล้นไม่รู้สิ้นสุด
“หมัดฝังเก้าหลุมยืมสวรรค์!”