ฟู่ ฟู่...
เข็มเงินกว่าร้อยเล่มพุ่งตัดอากาศมา พร้อมกับกระแสลมปราณอันแหลมคม
เพียงแต่เข็มเงินเหล่านี้ปรากฏขึ้น กลับดูเหมือนจะกระตุ้นปฏิกิริยาของอสนีบาตโดยรอบ
ครืน ครืน...
ลำแสงอสนีแสบตาและอัสนีแมกไม้อสรพิษเริ่มปะทุรุนแรง หลั่งไหลไม่ขาดสายเข้าฟาดใส่เข็มเงินเหล่านั้น
ความเร็วของเข็มเงินรวดเร็วนัก แต่ความเร็วของอสนีบาตนั้นรวดเร็วยิ่งกว่า อสนีแต่ละสายฟาดลงบนเข็มเงินอย่างแม่นยำ
หมอกดำแต่ละกลุ่มลอยขึ้นจากเข็มเงินกว่าร้อยเล่มนั้นไม่หยุดหย่อน จากนั้นก็ถูกพลังงานสายฟ้ากำจัดจนสิ้นซาก!
ตำแหน่งที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่ แม้จะเป็นเพียงขอบนอกของทะเลอสนีแห่งนี้
แต่พลังงานสายฟ้าที่มีอยู่นั้นก็น่าตกใจอย่างยิ่งแล้ว ลำแสงอสนีแสบตาอันไร้สิ้นสุด ราวกับงูใหญ่สีขาวซีดจำนวนมหาศาลพันเกี่ยวกระหวัดกัน
เข็มเงินกว่าร้อยเล่มนั้นยังไปไม่ถึงตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟย ความเร็วก็เริ่มช้าลง คล้ายพลังงานร่อยหรอ
จากนั้น เข็มเงินแต่ละเล่มก็เริ่มโคลงเคลงราวจะร่วงหล่น
"ไม่ดีแล้ว!
พวกเข็มเงินตามวิญญาณนั่นตามเย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในห้วงอเวจีอสนีบาตเสียแล้ว!"
ในหมู่ดาวอันไกลโพ้น ชายชราชุดดำแห่งสำนักวิญญาณพลันเปลี่ยนสีหน้าไปอย่างฉับพลัน
"เข็มเงินตามวิญญาณเหล่านี้สิ่งที่กลัวที่สุดก็คือพลังงานสายฟ้า!
ข้าต้องให้พวกเข็มเงินออกมา!"
ชายชราชุดดำคำรามต่ำ
แล้วเขาก็นั่งขัดสมาธิลงทันที เริ่มร่ายวิชา อัญเชิญเข็มเงินตามวิญญาณกว่าร้อยเล่มนั้น
ในทะเลอสนี
พวกเข็มเงินเริ่มหันหัวกลับ บินไปทางนอกทะเลอสนี
"เข็มเงินพวกนี้ไม่เลว
ข้าเก็บไว้ละ"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองเข็มเงินพวกนั้น ใจเกิดความคิดขึ้นมา
ครืน!
วงล้อสุกสกาววงหนึ่งทะยานขึ้นจากด้านหลังของเย่อวิ๋นเฟย
จากนั้น อสูรขนาดมหึมาร่างมังกรหัวมนุษย์ก็พุ่งออกมาจากวงล้อ แหงนหน้าร้องคำราม
หลยเจ๋อ!
หลยเจ๋อปรากฏตัวขึ้น ก็เริ่มเขมือบอสนีบาตรอบด้าน